NAC is hot op dit moment. Waar gisteren de nos al met een item over het Avondje NAC kwam, Patrick Zwaanswijk vanavond te gast is bij de snor, staat er ook een alleraardigst stuk in de Volkskrant over de wedstrijd van afgelopen zaterdag. Wij willen jullie dit niet onthouden en daarom een op een het verhaal:

Bij NAC kunnen ook ‘kneuzen’ zichzelf zijn

NAC is nog altijd koploper. Het wonder van een club met spelers die het hoogtepunt in hun carrière al voorbij moeten zijn.

De vreugde van een avondje voetbal uit zich in Breda al ver voordat de wedstrijd tegen NEC begint. Voor dichte stadiondeuren zetten honderden fans de polonaise in. Het geel en zwart van NAC danst en zingt, het bier stroomt en in het programmablad van de club zegt directeur Theo Mommers tegen de supporters: ‘Vraag me niet hoe het kan, maar geniet ervan.’

Genieten doen ze uiteindelijk weer in het Rat Verlegh Stadion, ondanks het puntenverlies tegen het lang beter spelende NEC: 1-1. Beide elftallen leverden in de uitputtingsslag onvoorwaardelijke strijd en passie in een zinderende ambiance, die Mommers omschrijft als ‘het sprookje van de club’. Het kostte scheidsrechter Blom moeite de baas te blijven en verdeelde acht gele kaarten gelijk over beide ploegen.

‘Voor ons moet de les van deze avond zijn dat we als koploper nog scherper moeten beginnen’, zei NAC’s doelpuntenmaker Edwin de Graaf naderhand. ‘NEC is één van onze directe concurrenten, die mag je niet de ruimte geven om te voetballen.’

‘Dit was onze slechtste wedstrijd van deze competitie’, mopperde ook Tommie van der Leegte. ‘Ik had het gevoel dat NEC in de eerste helft minder last had van de sneeuw dan wij. Als je koploper bent, moet je je daar op eigen veld ook naar gedragen.’

Met een even merkwaardige als opzienbarende mengeling van spelers met een mislukt verleden aan de top is NAC deze competitie uitgegroeid tot één van de smaakmakers van de eredivisie. Er staat een elftal met potentie.

‘Dat is minder vreemd dan je misschien denkt’, zegt technisch directeur Earnest Stewart. ‘Wij kijken naar kwaliteit, maar ook naar mentaliteit. We moeten zeker weten dat ze wat karakter betreft mee kunnen in het specifieke NAC-gevoel.’

‘Dit is natuurlijk geen elftal van kneusjes, dit is wel een elftal met spelers die het vaak bij de bekendere topclubs niet hebben gered omdat de druk te groot was. Hier treffen ze een veilige omgeving en spreekt vooral de sfeer ze aan. We hebben spelers die een financieel beter aanbod hebben laten liggen om in deze ambiance te kunnen voetballen.’

Teamgeest en saamhorigheid heet daarom het succes van NAC. ‘We gaan voor elkaar door het vuur en iedereen kan zichzelf zijn’, zegt Anthony Lurling, die eerder voor Feyenoord, Heerenveen en FC Köln speelde.

‘Er staat een ploeg die keihard wil werken; niet om het ongenoegen van een elders mislukte carrière weg te poetsen, maar vanuit de ambitie om samen met dit fantastische publiek de glorie van een nieuwe toekomst gestalte te geven’, meent trainer Maaskant.

Hij kwam deze zomer naar Breda om een cultuuromslag te bewerkstelligen. Het onder zijn voorganger Ernie Brandts al stuntende NAC – derde op de ranglijst – moest het avontuur gaan zoeken met aanvallend voetbal. Zaterdag bleek, na rust, wat er gaat gebeuren als het gaat stormen in Breda.

Maaskant: ‘We zijn in de kleedkamer bij elkaar gaan zitten en hebben gezegd: nu komt het op karakter aan. Alles uit de kast, voetballen in een hoger tempo en vleugelverdedigers die blijven opkomen.’

Dat hield het risico van gevaarlijke tegenstoten in en NAC ontsnapte inderdaad bij een levensgrote kans voor Tim Janssen, maar tegelijkertijd creëerde de thuisclub ook het machtige decor van een even uitzinnige als swingende aanhang.

Lasse Schöne zette NEC in de 27ste minuut op een 1-0 voorsprong, Edwin de Graaf miste- alleen voor doelman Babos – de beste kans op een treffer voor de thuisploeg en Lurling raakte de paal. Twaalf minuten na rust kopte De Graaf het toen ontketende NAC uit een voorzet van Elshot alsnog naar 1-1.

De voetbaltempel beefde, het vuur van opluchting brandde en het publiek zong het alom bekende repertoire van groot voetbalgeluk. ‘Dit maak je nergens mee’, aldus De Graaf (28), die er eerder bij Feyenoord niet in slaagde definitief door te breken.

‘Dat fanatisme van publiek en ploeg maakt ons sterk’, zegt Maaskant. ‘Onze toeschouwers willen het vuil van het veld op de broeken zien, een winnend team. En de ploeg haakt daarop in. Dat is geen druk, dat is gewoon het gevoel dat bij NAC hoort.’

Dat zijn ploeg in de eerste helft zijn draai niet vond schreef Maaskant toe aan een haperende voorbereiding. ‘We hebben door interlandverplichtingen van Mtiligia en Amoah, blessures van Reuser, Cairo en Kwakman en de competitiedubbel van het tweede elftal niet één keer als team kunnen trainen. Hoe ervaren deze spelers ook zijn, een aantal automatismen komt er dan in de wedstrijd gewoon niet uit.’

In zijn opportunisme zocht NAC in de tweede helft de grens van het toelaatbare en NEC ging mee in dat klaterende gevecht, waarin de gasten via invaller Tshibamba zelfs nog heel dicht bij de zege waren. Het applaus was uiteindelijk voor de onvermoeibare aanvoerder Rob Penders, die vlak voor tijd met een spierblessure het veld verliet. Buiten het stadion werd opnieuw de polonaise ingezet en de bierpomp geopend.