Of Mathew nu met één of twee t’s gespeld moest worden, dat was de grote vraag. Maar over een ding was vrijwel iedere NAC-supporter het in de zomer van 2007 eens: Amoah is een uitstekende aankoop voor onze club.

De Ghanese aanvaller die altijd lacht, had een moeizame periode bij Borussia Dortmund achter de rug. Hij raakte er al binnen een dag na zijn komst geblesseerd en kwam pas aan het einde van dat seizoen weer in actie. Een jaar later werd Van Marwijk, de trainer die hij nog kende uit zijn tijd bij Fortuna Sittard en hem persoonlijk naar Dortmund haalde, tussentijds ontslagen. De nieuwe man Doll zag niets in Amoah, waardoor de sympathieke spits op een zijspoor belandde.

Mathew Amoah, volgens zijn paspoort met één maar naar eigen zeggen met een dubbele t, zag het levenslicht in het Ghanese havenstad Tema. Een kweekvijver van voetbaltalent, want ook Freddy Adu, Christian Gyan en Kwame Quansah werden er geboren. In 1996 kwam hij naar Nederland, zijn eredivisiedebuut liet niet lang op zich wachten: in november ’98 mocht Amoah negen minuten voor tijd invallen voor John van den Brom.
Het was de start van een periode van wisselend succes bij de Arnhemmers. Amoah speelde in zijn debuutjaar 17 wedstrijden op het hoogste niveau waarin hij drie goals maakte. Vervolgens werd hij een half jaar verhuurd aan Fortuna Sittard om ervaring op te doen. Na de winterstop kwam hij in 2000 weer uit voor Vitesse, waar hij het staartje van de periode-Aalbers meemaakte. Ondanks het klappen van die zeepbel en de sportieve ondergang die resulteerde in nacompetitievoetbal beleefde Amoah in Arnhem ook veel mooie resultaten. Hij werd vier keer clubtopscorer en speelde twee seizoenen in de Uefa-Cup, waarin onder andere Werder Bremen werd verslagen, mede door een goal van Amoah.
Toch was de spits nooit onomstreden. Hij miste geregeld kansen die niet te missen leken en bleek blessuregevoelig. Het maakte hem niet altijd geliefd bij de achterban.

In januari 2006 vertrok hij naar Dortmund, toen Vitesse nog net wat centjes kon beuren voor Amoah, maar anderhalf jaar Duitsland bracht niet wat hij ervan verwacht had. Zonder een doelpunt in de Bundesliga gemaakt te hebben, vertrok hij. Mainz en NAC wilden hem graag hebben, het werd Breda. Naar een club die hij nog kende uit zijn tijd in Nederland. Zijn vierde club op rij met een geel shirt, dat kan geen toeval meer zijn.
In Breda bloeide Amoah op als in zijn beste jaren, al blijft de goedlachse goalgetter een blessuregevoelige speler. Dit jaar moest hij de Afrika Cup in zijn thuisland Ghana aan zich voorbij laten gaan door een liesblessure.

De prestaties van Amoah blijven niet onopgemerkt en FC Twente heeft interesse in de aanvaller. Toch kiest de Ghanees voor een langer verblijf in Breda. En dat betaalt zich uit.

In juli 2008 schrijft Amoah geschiedenis voor NAC. In de thuiswedstrijd tegen Rosenborg scoort Amoah en daarmee bezorgt hij NAC de eerste officiële Europese overwinning in eigen huis. Niet veel later wordt hij voor de eerste keer vader en alles wat hij aanraakt, lijkt in goud te veranderen. In zes eredivisieduels scoort de spits maar liefst negen keer.

En ook voor het nationale team van Ghana blijft Amoah uitkomen. De Black Stars doen het goed en stellen deelname aan het WK 2010 in Zuid-Afrika veilig. Daarnaast doet Ghana in januari 2010 mee aan de Afrika Cup waarbij Amoah een aantal keer in actie komt. Het team weet de finale te bereiken, maar die wordt met 1-0 verloren. Amoah heeft hier geen bijdrage aan kunnen leveren, hij bleef heel de wedstrijd op de bank zitten.

Na zijn terugkomst in Nederland is het vooral speculeren of de aanvaller bij NAC blijft of toch naar een andere club vertrekt. Amoah geeft aan te willen blijven, maar toch heerst er lang onzekerheid. Uiteindelijk tekent hij bij voor drie jaar, met een clausule dat, als hij tijdens het WK goed speelt en er interesse is van een club, hij weg mag voor een afgesproken bedrag.

Tijdens het WK in Zuid-Afrika overleeft Amoah met ‘zijn’ Ghana de groepsfase waarna het team na een penaltyreeks uitgeschakeld wordt. Veel komt de aanvaller niet in actie; hij heeft slechts twee keer ingevallen en in totaal maar 11 minuten in het veld gestaan. Interesse van grote clubs blijft uit en hij kan zich dus weer voor de volle honderd procent inzetten voor NAC.

In de zomer van 2010 wordt de Ghanees voor de tweede keer vader. Nu is het afwachten of hij weer zoveel gaat scoren als na de geboorte van zijn eerste kind.