Johan Elmander wordt op 27 mei 1981 in het Zweedse Alingsas geboren. Op 4-jarige leeftijd begon hij met het spelletje; hij speelde toen al mee in het team van zijn broer, die twee jaar ouder is. De kleine Elmander was nog geen zeventien jaar toen hij de overstap maakte van Holmalunds naar Örgryte. De Zweedse topclubs AIK Solna en IFK Göteborg wilden hem toen ook al hebben. Maar hij zocht een kleinere club, waar hij er zeker van kon zijn dat hij zou spelen.
Bij Örgryte had hij veel succes. De Zweedse beker werd gewonnen en de competitie werd met een derde plaats afgesloten. Dat was al heel lang niet meer gebeurd. Vanaf het begin van zijn tweede jaar bij Örgryte begonnen de grote clubs te bellen.

Op een gegeven moment kon hij wel naar dertig clubs. Van Manchester United en Lazio Roma tot Barcelona. Maar die clubs heeft hij nooit serieus overwogen. Elmander wilde beginnen bij wat hij wel eens een ‘kleinere grote club’ heeft genoemd. Uiteindelijk heeft hij een keuze gemaakt uit Anderlecht, Verona, Heerenveen en Feyenoord. Het werd laatstgenoemde.

Toen hij eind 2000 voor 2,9 mln Euro naar Rotterdam werd gehaald, was hij pas negentien jaar. In het begin was het best moeilijk.
Hij hoopte vervolgens door te breken in het seizoen 2001-2002. Ene Pierre van Hooijdonk verhinderde dat, want hij deed het fantastisch in die twee seizoenen Feyenoord. Vandaar dat Elmander zowel dát seizoen als het seizoen 2002-2003 uitgeleend werd aan het Zweedse Djurgårdens IF. In de zomer van 2003 kwam de lange Zweed terug naar de Kuip. Maar weer zag hij concurrenten voor zich: Dirk Kuijt en Danko Lazovic. Hij zou de derde spits worden. Dat wilde hij niet, Elmander wilde voetballen en werd verhuurd aan NAC Breda.

Bij de Parel van het Zuiden heeft de Zweed het enorm naar zijn zin. Het NAC-publiek geniet van zijn soms prachtige acties. Hij maakt 7 doelpunten in 35 officiële wedstrijden en speelt Europees voetbal met NAC alvorens op 21 april 2004 bekend werd gemaakt dat Elmander naar het Deense Brøndby vertrekt. Feyenoord wilde hem niet meer en NAC kon hem simpelweg niet betalen.

Na twee jaar Brøndby IF verkaste de Zweed naar Toulouse. Elmander, die tussendoor met Zweden nog uitkwam op het WK van 2006 in Duitsland, toonde zich verheugd met de overgang naar de Franse competitie. `Ik heb twee fantastische jaren gehad bij Brøndby, maar ik voel dat ik klaar ben voor een grotere competitie.`
Elmander tekende voor vier jaar en bleek inderdaad klaar voor de grote stap. In zijn eerste seizoen had hij met 11 doelpunten een groot aandeel in de wereldprestatie die Toulouse leverde; de club plaatste zich voor de voorronde van de Champions League. Zijn tweede seizoen in het Franse verliep voor hem exact hetzelfde als het eerste; wederom 11 doelpunten uit 32 duels. Zijn goede optreden bleef niet onopgemerkt en Elmanders avontuur in Frankrijk werd over de zee voortgezet. Bolton Wanderers wist de Zweedse aanvaller voor drie jaar aan het Reebok Stadium te binden. Met de transfer zou een bedrag van ruim tien miljoen euro gemoeid zijn.

PALMARES:

• Beker van Zweden: 2000 (Örgryte IS)
• UEFA Cup: 2002 (Feyenoord)
• Kampioen van Zweden: 2002 (Djurgårdens IF)
• Beker van Zweden: 2002 (Djurgårdens IF)
• Beker van Denemarken: 2004 (Brøndby IF)
• Kampioen van Denemarken: 2005 (Brøndby IF)