VI legt uit: waar zijn de miljoenen gebleven?

 

Voetbal International besteedt nog even wat extra aandacht aan de transfer van Sydney van Hooijdonk naar de Portugese laagvlieger Estrela Amadora. Een verhaal over governance en achterkamertjesbesluitvorming. Een verhaal waar het hier op de zeepkist in de comments al even over gaat. Een verhaal dat niet zonder gevolgen kan blijven.

Hij schonk ons zijn zoon. En werd er zelf ook niet slechter van

Om het nog even goed te duiden: Sydney is spits, Pierre is op papier ‘adviseur’ technische zaken en informeel ‘commissaris’. Adviseur omdat de NOS niet wilde dat hij commissaris bleef. Effectief doet en deed Pierre nog steeds hetzelfde.  En is daarmee verantwoordelijk voor het voetbaltechnisch beleid van de aankomend degradant.

De saga start net voor kerst. Sydney heeft al enkele keren op de bank moeten zitten, ten faveure van allerlei middenvelders die voor spits mogen spelen. In de thuiswedstrijd tegen Telstar, een 0-1 nederlaag, mag van Hooijdonk net voor tijd nog even invallen. Tot woede van de familie, zo bleek in de catacomben van het stadion. We zijn weg hier, roept papa Pierre tegen iedereen die het wilt horen. Wat de commissaris technische zaken hiervan vindt is niet bekend.

Peter Maas en commissaris Pierre spreken af dat spits Sydney tot 20 januari heeft om transfervrij te vertrekken. NAC speelt hierin een actieve rol en schakelt enkele verkoopmakelaars in. Na die datum moet er wel betaald worden, het is dan immers lastiger om een vervanger te halen. De vervanger, Amine Salama, wordt uiteindelijk gekozen uit 7 kandidaten en heeft een ongeschonden palmares opgebouwd deze tweede seizoenhelft.

Er zijn een aantal clubs geinteresseerd in Sydney. Metz, Huddersfield, Avellino en Estrela Amadora. Laatstgenoemde club komt op 23 januari, na het verstrijken van de interne deadline, met een voorstel. Ze hebben net 8 miljoen gebeurd, dus geld is geen probleem voor de Portugezen. Ze hebben een half miljoen klaarstaan als transfersom.

Peter Maas slaat het eerste bod af en gaat uiteindelijk akkoord met een bieding van een paar ton met een doorverkooppercentage van 10%. Sydney kan op zijn beurt een mooie bedrag een tekengeld opstrijken. Iedereen tevree. Althans, iedereen, behalve rupsje nooitgenoeg.

Tot dat moment blijft papa Pierre op de achtergrond, zoals het een commissaris betaamt. Maar zodra de deal rond is komt papa Pierre op de lijn. Hij neemt zelf contact op met de Portugezen en maakt een betere deal. Niet voor NAC, maar voor hemzelf. Het transfergeld gaat niet meer naar NAC, maar wordt verdeeld onder de familie en een bevriende Portugese makelaar. Zowel NAC als de Nederlandse makelaar hebben dan het nakijken. Geen transfersom en geen doorverkooppercentage. Papa Pierre heeft zijn technisch directeur gepasseerd en de pot met goud anders verdeeld. U zegt Bologna? Wij zeggen: sjuust!

Peter Maas is furieus, maar Remco Oversier tekent de transferpapieren. Als statutair bevoegde heeft hij akkoord opgehaald bij de RvC, waar papa Pierre in de rol van commissaris akkoord heeft gegeven op de transfersom van zijn eigen zoon, welke niet in de zakken van NAC, waar hij commissaris is, verdwenen is. De deal werd gekaapt en niet in het belang van NAC.

Inmiddels is de STAK een intern onderzoek gestart naar de handel en wander rondom deze transfer. Appeltje eitje, de governance-structuur is niet nageleefd en wie verbaast zich daar nog over? De man die de term ‘duistere dealtjes’ de wereld in bracht zit er nu zelf middenin. Laten we beginnen met een non-actief stelling gevolgd door een aansprakelijkheidstelling. De onderste steen moet boven. Een onafhankelijk onderzoek naar zelfverrijking. En rap ‘n bietje.

 

Nog even de kerstboom in beeld:

NAC Breda BV heeft vier directeuren: Remco Oversier, Peter Maas, Edgar Mol en Eric Matijsen.  Zij zijn ‘bestuurder’ van de vennootschap. Er is ook een gevolmachtide, dat is Wouter Lindenberg, de ‘Hospitality Manager’.

Deze BV heeft vier formele commissarisen: de heren van Koeveringe (voorzitter), Heeren (financien), Goetzee (communicatie en verbinding) en mevrouw Kloosterboer (juridisch). Pierre is formeel uitgetreden, maar vervolmaakt wel het olijke vijftal.

NAC=Breda Holding BV heeft de aandelen gecertificeerd. In de STAK zitten momenteel drie leden: de heren Vermeeren en Schaerlaeckens en mevrouw van den Noort. Hun rol is controle op de governance, dus dit drietal kan nu vol aan de bak.