Ontmanteling vrouwentak gestart

(noot vooraf: ook de Ratdaxie kent voor- en tegenstanders van ‘het vrouwenvoetbal’ Sterker nog, er zijn zelfs seizoenkaarthouders onder het lilluke volk. Dit bericht is vanuit het weldenkende deel van de Ratdaxie geschreven, de mening van de schrijver hoeft niet de mening van de gehele Ratdaxie te zijn.)

Nadat eerder de trainer al aan de kant werd geschoven, stopt nu ook de manager vrouwenvoetbal. Operatie mislukt, patient overleden. NAC Vrouwen kwam, ondanks bijna 2.000 bezoekers gemiddeld, niet uit de verf, is een geldverslindende hobby gebleken van wat fantasten, kon de eigen rok niet ophouden en wordt nu ter ziele gedragen.

Zo zou het althans moeten zijn, zoals NAC ook ooit de stekker uit de basketbaltak trok. Of NAC ook echt stopt met het trekken aan een dode merrie dat laat de club nog even in het midden. Maar in de situatie waar we nu zitten zal ieder weldenkend mens het toch eens moeten zijn met de conclusie: genoeg is genoeg.

Memoreren we graag nog even naar een analyse in BN/De Stem van 11 april 2022 over het zieltogende bal-in-het-netje-avontuur. De geschiedenis herhaalt zich.

Lange mannen en hoge heren

Analyse door Peter de Jong

Donderdag 11 april 2002 – Als NAC Basketball vanavond in Amsterdam verliest, is dat de laatste wedstrijd in het tweejarig bestaan van de Bredase eredivisionist. En dat is hoe dan ook spijtig.

De nieuwe tak werd door NAC in het leven geroepen om nieuwe geldbronnen aan te boren: sponsors die niets met voetbal hadden.

De club trok een budget van anderhalf miljoen gulden uit om het nieuwe initiatief op poten te zetten. De lange mannen werden snel populair in de regio. Bij thuiswedstrijden waren steevast rond de duizend bezoekers, niet in de laatste plaats door de vele clinics die op scholen werden gegeven. De lokale basketbalclub Barons moest zelfs een ledenstop invoeren omdat zich meer dan tweehonderd nieuwe jeugdleden aanmeldden.
Ondanks de bliksemstart bleven de gewenste geldschieters voor NAC Basketball weg. NAC ging desondanks uit van een budget van ruim een miljoen (gulden) voor het tweede seizoen. Enkele weken voor de eerste wedstrijd bleek echter dat het met een kwart minder moest. De spelers moesten zelfs 25 procent van hun salaris inleveren.

De bezuinigingen hadden ook gevolgen voor de promotie van NAC Basketball. De clinics op scholen kwamen in het tweede jaar niet van de grond en pas na maanden kregen de spelers nieuwe broeken en shirts, in de verkeerde kleuren nog wel. De tribunes bleven een stuk leger dan in het eerste jaar en vooral de vip-banken, bedoeld voor potentiële sponsors, waren amper gevuld.
Het basketbal in het algemeen kwam ook al in zwaar weer terecht; meerdere clubs worstelden om het hoofd boven water te houden. Tot overmaat van ramp kwalificeerde Oranje zich niet voor het EK en verbood Astronauts-coach Ton Boot zijn spelers om voor het nationale team uit te komen.

Ondanks alle tegenspoed ging het NAC sportief gezien in het tweede jaar voor de wind. De saamhorigheid in de ploeg was groot en de lange mannen schaarden zich zelfs bij de beste vier van Nederland. De NAC Junioren – met door de spelers zelf bekostigde tenues – wonnen zelfs de nationale beker.
Nieuwe geldstromen kwamen, ondanks de successen, maar niet op gang. Misschien heeft NAC de commerciële mogelijkheden van het basketbal overschat en zich overhaast in het nieuwe avontuur gestort. Echter, als de ’markt’ er wél is, dan is het de vraag of NAC er wel genoeg aan heeft gedaan om het basketbal in stad en regio te promoten. Hebben de hoge heren van het NAC-management gefaald, dan is het extra sneu dat Breda mogelijk verstoken blijft van basketbal op het hoogste niveau. Echter, als een nieuw product niet aanslaat, heeft het geen zin nog langer aan te modderen en moet je ermee stoppen. Of een geweldig offensief inzetten. Maar daar was het geld weer niet voor.

Een nieuwe groep rond coach Jos Wolfs die gaat proberen eredivisiebasketbal voor Breda te behouden, kan de commerciële organisatie van NAC nog wel eens in verlegenheid brengen. Als het Wolfs en consorten namelijk wel lukt om in korte tijd de benodigde sponsors te vinden, mag de club zich achter de oren krabben.

Blijft over dat NAC heeft geprobeerd om een nieuwe tak van topsport naar Breda te halen. Dat is lovenswaardig. Helaas kent de stad geen aantrekkelijk topsportklimaat. Steun van buitenaf is er immers voor NAC Basketball amper gekomen en de gemeente investeert een relatief laag bedrag per inwoner in sport. Liever pompt de gemeente miljoenen in een grafisch museum. Een sportploeg die in de top meedraait heeft meer betekenis voor de uitstraling van een stad, zoals de volleyballers van Brevok vroeger bewezen en NAC voetbal nu doet.

Niemand moet straks zeuren dat Breda, naast eredivisievoetbal, zo weinig te bieden heeft op topsportgebied. De beste stuurlui staan misschien aan wal, maar niet langs de lijn.