Soms is er tijd voor een korrel zout. Een korrel zout die door de Ratdaxie niet vaak wordt aangesproken, want nuance is niet ons ding. We gedijen in schoppen, spugen en schelden want we kennen de klappen van de zweep, we zijn gepokt en gemazeld door degradaties, (bijna) faillissementen, mismanagement, afkoopsommen en Davy Schollen.

Onze club vervalt keer op keer in onrust en dat is naast je geboorte en je dood de enige zekerheid in het leven. We zijn inmiddels bestempeld tot laatste rustplaats van het trainersgilde en bij elke noot van onmin gaat de geruchtenmachine lopen.

Vervolgens neem je een Duitse hyperenergieke Duitse oefenmeester, met het hart op de tong, die leeft voor het voetbal. Een man die zegt wat ie denkt en zijn kritiek niet onder stoelen of banken schuift.

De kritiek die hij in de plaatselijke courant heeft laten optekenen is niets nieuws. Deze verschillen hebben ze vanaf aanvang en t is onderdeel van t proces. Waar ze een gemeenschappelijk doel hebben, hebben ze soms tegenstrijdige belangen. Dat is de reden waarom deze rollen gescheiden zijn en hebben we geleerd van de samenvoeging hiervan. Een td moet kijken naar de lange termijn, de transferwaardes en de samenstelling van t team. Een trainer wilt altijd de sterkste elftal en volgend jaar is vaak iemand anders probleem.

Logischerwijs ontstaan er gelijk geruchten en is op papier Tom al begonnen bij Cercle Brugge of heeft Maurice Steijn de plek van Hyballa overgenomen. Er zou een gesprek volgen tot de dood. Slechts de winnaar loopt hier levend naar buiten en voor de verliezer staat de opvolger al klaar.

Niets is minder waar. Er is geen sprake van opvolgers of gesprekken. Wel moeten ze maandag op kantoor beloven voortaan lief te doen tegen elkaar.