OK, de trèner is dus geëlimineerd. Weggestuurd door de clubleiding, met opgeheven hoofd door de voordeur naar buiten. Dat is er maar weinig in Breda gegeven. Toch roept het hier en daar, en vooral hier, verbazing op. Waarom stuurt de club een trainer weg die de doelstellingen heeft gehaald en ontegenzeggelijk bij NAC past?

Vreven denkt het antwoord op deze vraag te weten: ‘ Er zullen vast meerdere redenen zijn. Het hoofditem zal mijn schorsingen zijn. Daar moet ik niet flauw over doen, de club zal dat niet leuk gevonden hebben. Ik ook niet, maar spijt heb ik daar niet van. Wel dat ik weggestuurd ben hoor, ik heb die passie, zo ben ik gewoon. ‘

‘Ik heb vele gesprekken gevoerd met de clubleiding. Waar gaan we naar toe, hoe snel wil je daar naar toe? De club heeft ambities, ik ook. Misschien wilde ik wel te snel of denk ik te groot. Dan is het beter om elkaars weg te gaan.’

‘Ik zal nooit vergeten hoe de wisselwerking met de supporters is geweest. Daar heb ik ze gisteren ook voor bedankt, de sfeer in het stadion was fantastisch. Voor mij een mooi moment om het bekend te maken, alhoewel dat zeker niet zo gepland was. Die dag gisteren was helemaal niet te plannen.’

‘NAC heeft me heel veel gegeven. Mijn hart zal voor een stuk altijd geelzwart blijven, dat gaat nooit meer weg.’