Na afloop van de wedstrijd tegen handbalvereniging traag en lenig besloot een groepje van een man of vijf om Ouderwetsch Bredaosch Verhaal te gaan halen bij de sjengen. Bij de spelersbus wachtten de schobbejakken de spelers op om hen onder een luid gejoel de bus in te laten stappen. ‘Vuile viezerikken’, zo luidde het verwijt naar de mergelmannen.

Niet de man die het ’t meest verdiend had, de tweede keeper van de maastrichtenaren, maar de boomlange kooivechter Thomas Verheydt was het eigenlijke doelwit. De afgetrainde nummer 9 met haagse roots en hondenkop daagde met wat minder goed herkenbare ploeggenoten na afloop van het gelijkspel Vak G uit, en daar waren de boys niet van gediend. ’Kom dan als je een grote jongen bent. Gaan we één op één even uitmaken wie er wint. Jou vind ik wel via Facebook.’, zo luidde de belofte van het vijftal.

De stewards en aanwezige politie konden niet voorkomen dat ‘de vijf van Breda’ aan de jas van de K1-fighter trokken. Wel schreven de grijsjassen de namen op van het tuig en beloofden ze de net opgangen camera’s in te gaan zetten om de onderste steen boven te krijgen. Het vijftal met bargoens taalgebruik kan een vermaning tegemoet zien.

Tot zover het nieuws uit 1963