Gisteren kreeg hij nog een taart aangeboden bij hem thuis. Een grote groep NAC-supporters stak Henrico Drost een hart onder de riem. En dat was nodig, want Henrico zat zondag helemaal stuk. Dat hij daarna schaamteloos werd uitgelachen bij VI is hem gelukkig ontgaan.

Henrico Drost heeft er zwaar met de degradatie, zo doet hij vandaag uitgebreid uit de doeken in BN/De Stem: ’ Weet je wat het is? Als ik nieuwsberichten lees over de degradatie, gedwongen ontslagen en bezuinigingen begin ik te begrijpen wat er gebeurd is, maar beseffen doe ik het niet. Ik schrik er nog steeds van. Staat er bij NAC ineens een logo’tje van de Jupiler League. Het is verschrikkelijk. Elke dag gaat het iets beter, maar het blijft een klote gevoel’

Hij voelt zich te goed voor de eerste divisie, maar wil toch met NAC de uitdaging aan: ’Het is een drama om in de Eerste Divisie te moeten spelen. De enige reden om dat toch te doen is NAC. Voor NAC maak ik een uitzondering, omdat ik gek ben geworden op die club. Ik ben erom gaan geven. Verliefd op geworden. Iedere thuiswedstrijd zitten er 19.000 mensen op de tribune. Als je er dan uitflikkert, dan doet dat wat met je. Toen we gedegradeerd waren, bleven er 5.000 zitten. Waar maak je dat mee? Het is een ontzettend moeilijke club om te werken, er is altijd hommeles en gezeik. Nooit is het rustig. Dat heeft ook zijn charmes. Het is een gekke en aparte toestand hier. In de goede zin van het woord.’

Zijn zaakwaarnemer kijkt ondertussen rond, maar Drost weet wel wat hij het liefste doet: een verlaagde aanbieding voor NAC accepteren. Hij hoopt op een kleine opening, maar vreest dat NAC niets zegt niets te kunnen doen. Een afscheid van Breda zou hem zwaar vallen:

’Ik ben dol op de club en voel me thuis in Breda. Dat ik een goede band heb met supporters zal aan mijn type spel liggen. Ik ben niet iemand die vijf man voorbij loopt. Man uitschakelen en de bal naar de juiste kleur spelen: dat is mijn taak. Als mij dat lukt, scheelt het al vijftig procent.
Ik was zondag compleet van de kaart. Figuurlijk hè. Een van de grootste teleurstellingen uit mijn leven. Ik liep helemaal leeg. Weet je wel wat voor gigantische club dit is? En dan eerste divisie spelen. Dat kan toch niet? Hou op man. Iedere keer als ik eraan denk, word ik gek. Ik zit hier pas twee jaar, maar heb al zoveel meegemaakt en voel me enorm betrokken bij NAC. Dat de degradatie van ons zoveel consequenties heeft voor de mensen die er werken, raakt me nog het meest.’

Mooie woorden, en zonder enige twijfel nog welgemeend ook. Gek eigenlijk dat zoveel spelers horendol verliefd worden op de club en de stad. Of eigenlijk, geef ze eens ongelijk.

Hopelijk lukt het Maaskant een plaatsje voor hem in de selectie te vrij te houden, Drost is zo’n speler die zomaar eens de komende jaren bij NAC zou kunnen blijven. Wat ons betreft is hij van harte welkom!