Nieuwe ronde, nieuwe kansen…

We gaan het gewoon opnieuw proberen. Na een seizoen waarin we moesten promoveren, waarin Cambuur en de Graafschap veel beter bleken en waar het seizoen halverwege ineens stopte maken we ons nu op voor een nieuwe kans. Met een nieuwe selectie, waarin een mix van ervaring en jong talent is gevonden. Een brede selectie inmiddels, met winterse versterkingen, waarbij een transformatie naar Nederlandse spelers gaande is.

Ondanks de hoge verwachtingen vooraf, mede ingegeven door het spelersbudget en een gezond stukje bravoure vanuit de Bredase burelen staan we halverwege de competitie niet op een promotieplaats. Sterker nog, een gapend gat houdt ons apart van de top 2. De kans op directe promotie lijkt vervlogen, of clubs als Almere en de Graafschap moeten nog een inzinking krijgen.

We moeten ons op maken voor het toetje, de niets ontzienende nacompetitie. Single legs dit keer, waar er slechts één plaats te winnen is. Een vervelende loterij die even zo vaak slecht als goed uitpakte voor NAC.

Veel belangrijker is dat we binnenkort weer naar het stadion mogen. Althans, dat hopen we dan maar. Want wat missen we die wedstrijden. Dat schelden en tieren, juichen en vieren. De stomme praat, het morsen van bier, de blauwe plekken op de knieën, de uitlaatklep. Stadions horen niet leeg te zijn. Hopelijk wordt alles anders. Ooit…