Eredivisie 2010/2011
Dankzij het afscheidskado van ‘vrind’ kesler begon NAC met een puntensaldo van -1 aan de eerste pot tegen de Alkmaarde kaasmeisjes van AZ. Het oververdiende punt (1-1) werd dan ook gevierd alszijnde een overwinning.
De uitpotten tegen Utrecht en Heerenveen leverde geen punten op (beide met 3-1 verloren), hoewel er wel in beide potten gedurende fases van de wedstrijd hoop gloorde.
De thuispot tegen VVV was na een half uur al beslist, waardoor de Parel van het Zuiden met de blik op de ranglijst omhoog kan aantreden tegen onze de r’damse droeftoeters uit zuid. Ook deze pot werd met hard werken gewonnen (2-0), dankzij late treffers van Robert Schilder. Bij het opgekochte Vitesse zou NAC deze lijn omhoog een mooi vervolg kunnen geven, maar iedereen in Breda klapte achteraf in de handjes met het doelpuntloze gelijkspel. NAC werd overlopen, en dankte het puntje aan de steeds sterker keepende Ten Rouwelaar.
In het volgende thuisduel tegen rivaal willem ii (2-1) werd weer het nodige vertrouwen opgedaan, wat ook werd meegenomen naar opnieuw een thuisduel, ditmaal tegen NEC (2-0). Ondanks dat NEC voetballend veruit de betere ploeg was, zag het collectief van NAC hun harde werk en effectiviteit alsnog beloond met 3 punten. Het ‘Niemand in Breda’golfde zelfs weer van de tribunes.
Maar vervolgens kende NAC weer een fase die iedereen met beide beentje op de grond zette. Bij Ajax werd kansloos verloren (3-0), en vervolgens werd de ongeslagen status in Breda door Roda JC ongedaan gemaakt. In een eerste helft die bol stond van de NOAD kwam NAC via Joonas Kolkka nog op voorsprong, maar in de tweede helft liet het zich toch overrompelen door de Limburgers (2-1). Toch speelde Ten Rouwelaar de avond opnieuw een positieve hoofdrol, door een penalty te keren.
Daarna volgde net als de twee seizoenen ervoor ‘Het Schandaal van Almelo’. Op het kunstgrasveld van Heracles liet NAC zich voor de derde keer op rij binnen enkele minuten volledig te kijk zetten. Met de beschamende 4-1 eindstand mocht er nog niet eens geklaagd worden. Vooral naar aanleiding van dat duel, waarbij in het spel van NAC geen enkele lijn te ontdekken viel, nam de druk toe naar aanloop van het volgende thuisduel tegen mindere broeder De Graafschap. Er moest gewoon gewonnen worden, en gelukkig deed NAC dat ook (2-0). Niet met swingend voetbal, maar wel op een oerdegelijke wijze.
Dat degelijke voetbal werd gestaag voortgezet. Hoewel NAC die week erop in Groningen zeker in de eerste helft nog niet het betere van het spel had, voelde de 2-1 achterstand bij rust allesbehalve terecht. Arbiter Kuijpers kwam de thuisploeg maar liefst twee keer te hulp met een strafschop, beide makkelijk gegeven voor twijfelachtige (aangeschoten) handsballen. In de tweede helft rechte NAC echter de rug, en gaf het vrijwel niets meer weg. Toch werd het degelijke spel niet beloond, en mazzelde FC Groningen met het cadeautje van Kuijpers.
Die week daarna werd het degelijkse spel en doorzettingsvermogen wél beloond, tegen koploper FC Twente. Na een snelle omschakeling van de Tukkers stond NAC na 20 minuten spelen met 0-1 achter, maar de ploeg bleef voetballen, terwijl Twente in feite niet veel meer deed dan de voorsprong verdedigen. In de tweede helft sloop er steeds meer vertrouwen in de ploeg, en na een ‘powerinjectie’ van Boussaboun en Lurling begon Twente in de slotfase steeds meer te wankelen. Uitblinker Gilissen trof eerst nog de lat, maar even later bracht de ijverige Leonardo met een snijdende pass Boussaboun in stelling, die de bal in de verre hoek schoot. Twente ging vervolgens toch maar weer op zoek naar een doelpunt, maar in de slotseconden speelde verdediger Leugers de bal te zwak terug op de doelman, waarvan de oplettende Amoah vervolgens dankbaar gebruik maakte en NAC naar de 2-1 overwinning schoot. De flinke dosis zelfvertrouwen die in deze wedstrijd werd getankt, had wellicht een negatieve uitwerking op het daaropvolgende duel in Den Haag. Daar stond het nonchalante NAC al na 5 minuten op een 1-0 achterstand, en werd het simpel naar een beschamende 3-0 nederlaag getikt. Gelukkig liet de Parel van het Zuiden een kleine week later weer wel zien over voldoende NOAD te beschikken en werd koploper Psv in een uitverkocht Rat Verlegh Stadion op een klinkende 4-2 overwinning getrakteerd. Doelpunten aan Bredase zijde van Amoah, Leo, Boussaboun en nogmaals uitblinker Amoah zorgen voor een ouderwets ‘avondje NAC’.
Ook Utrecht weet wat een ‘avondje NAC’ inhoudt en wordt, na een prima 2e helft van NAC, met 3-1 naar huis gestuurd.
Op Kralingen weet NAC eindelijk (na 2 afgelastingen) het uitsyndroom van zich af te spelen. Met 3-1 wordt deze uitpot gewonnen.
In de laatste thuispot voor de winterstop komt NAC niet verder dan een 1-1 gelijkspel tegen Vitesse.
Hierdoor eindigt NAC de eerste seizoenshelft echter wel keurig in het linkerrijtje.
Na de winterstop valt er ineens heel weinig te genieten. Door blessures van Matthew Amoah en Ali Boussaboun, en wangedrag van Leonardo, lijkt NAC voorin onmachtig. Inmiddels gaat ook de beerput van het falende bestuur steeds verder open, en neemt de onrust in de hele ploeg steeds meer toe. Dit zorgt voor zeer slechte resultaten, waardoor NAC vrijwel geen punten meer haalt in de eerste 5 weken na de winterstop. Eerst wordt er nog dankzij een zeer gelukkige goal van debutant van der Pluijm gelijk gespeeld bij NEC, maar vervolgens stapelen de kansloze nederlagen zich op. Ajax wint in Breda met 0-3 van een slap NAC en het absolute dieptepunt is die week daarop in Venlo, als degradatiekandidaat VVV daar simpel weet te winnen met 3-0. Ook Heerenveen (0-2) en PSV (4-1) blijken te sterk, maar tegen revelatie ADO Den Haag lijkt de weg omhoog weer voorzichtig ingezet. Tijdens een waar Avondje NAC wordt ADO met 3-2 verslagen in een duel dat bol staat van zowel rare doelpunten als van een stevige portie NOAD. Die NOAD is er ook die week erop in Enschede, maar daar is regerend landskampioen FC Twente met 2-0 nét even iets gelukkiger. Toch stemt het hoopvol voor het aanstaande treffen met Feyenoord in de Rotterdamse Kuip. Die hoop eindigt echter weer zoals het al 43 keer deed in competitieverband. Dankzij een late treffer van de Vrij, die zijn slappe inzet via Gorter en Amoah het doel in ziet caramboleren, verliest NAC met 2-1. Hiermee kan deelname aan de Play-offs zo goed als afgeschreven worden.
In de week die daarop volgt, komt eindelijk naar buiten hoe slecht NAC er financiëel daadwerkelijk voor staat. Gelukkig kan een direct faillisement nog worden afgewend, maar het is alle hens aan dek. Geheel in lijn met deze tegenvallende cijfers wordt er ook een bijzonder teleurstellende pot op de mat gelegd tegen FC Groningen. Het is te danken aan de klasse van Jelle ten Rouwelaar, die dan net is uitverkozen voor het Nederlands Elftal, dat NAC met slechts 0-1 ten onder gaat. Deze slechte reeks voert de druk op voor NAC om op bezoek bij De Graafschap eindelijk weer eens punten te gaan pakken. De keurige 1- 3 overwinning op de superboeren laat Breda dan ook opgelucht ademhalen. En ook het resultaat die week erop in Alkmaar mag er wezen; met hard werken wordt het betere AZ op een keurige 1-1 gehouden. Maar wie denkt dat die werklust vervolgens terug te vinden is tijdens het laatste Avondje NAC van het seizoen, komt bedrogen uit. tegen Excelsior speelt de ploeg zonder enige bevlieging en incasseert het thuis een smadelijke, maar even terechte 1-2 nederlaag. Maar dat bleek nog niets vergeleken met de schandelijke 5-1 oorwassing die Roda JC een week later uitdeelde in Kerkrade. Een totaal gebrek aan werklust zorgde ervoor dat NAC al na 20 minuten tegen een 3-0 achterstand aan keek. In het laatste thuisduel, tegen Heracles, was de weklust er wél, maar misschien iets teveel van het goede dit keer. Terwijl NAC al vroeg in de wedstrijd met 1-0 voorkwam, maakte Fehér namelijk een buitensporige tackle met twee benen op Everton, waardoor NAC uiteindelijk met 1-2 verloor. De eer kon enkel nog gered worden door onze reeds gedegradeerde rivaaltjes uit Tilburg op de laatste speeldag nog een trap na te geven. Midden in het historische Gel-Zwarte weekend slaagde dat gelukkig wél, al was het met 1-0 geen groots duel. Vertrekkende speler Jenner tekende in de laatste minuut voor de enige treffer, waardoor ook het vertrek van Rob Penders, Joonas Kolkka en (de geschorste) Csaba Fehér toch nog wat meer glans kreeg.
