Noot vooraf: De Rat zoekt de nuance. Heeft u deze niet weten te vinden, zoek dan met ons mee. Voelt u zich aangevallen of beledigd? Het is niet persoonlijk. Vindt u er wat van? Troost u dan met de gedachte dat geen hond nog de Rat leest en deze luis in de pels alle relevantie is verloren.

---

Enfin.

De club staat in brand. Net zoals dertig jaar geleden, twintig jaar geleden en tien jaar geleden. De NAC-lifecycle laat zich goed voorspellen, om de zoveel tijd raakt de stront de ventilator. Met als grootste verschil dat we nu financieel gezond zijn en er alleen een bestuurlijke teringzooi van gemaakt hebben. Maar hoe heeft dat zover kunnen komen?

Heel simpel. We hebben het laten gebeuren. We zijn een zwakke supportersschare geworden. Week van clubliefde, pap in de benen, bang voor afwijkende meningen. Iedereen heeft daar bewust of onbewust aan meegedaan. Door deze situatie stukje bij beetje te accepteren. Door het normaal te vinden dat het mediabeleid werd aangescherpt en dat het trainingscomplex niet meer door het journaille bezocht mag worden. Dat er besloten trainingen zijn. Dat we allerhande vage figuren met vage functiebenamingen op de payroll hebben staan. Door fouten goed te praten. Door begrip te tonen voor gladde praatjes, slappe excuses of slimme manipulatie.

Als eerste steekt de Rat de hand in eigen boezem. Wij zijn niet meer de luis in de pels die we waren. De tijd dat NAC-medewerkers en clubbesturen de dag angstig opstartten met www.derat.nl als hoofdpagina in de hoop dat ze de dans ontsprongen is voorbij. De Ratdaxie wordt ouder, slapper, de site wordt minder bezocht, de grote bek op de social media blijft maar verzandt als een echo in een diepe wensput. We hebben verzaakt de boel scherp te houden. Onze fout.

Maar niet alleen de Rat is schuldig aan de huidige situatie. Ook de andere supportersgeledingen en platformen kozen vaak voor eigen glorie in plaats voor clubbelang. Begrijpelijk, maar o zo jammer. Justin en Jasper van de propaganda-afdeling hadden het slim gezien. If you can’t beat them, join them. En zo kregen onze collega’s van BSideRats een paar perskaarten, mochten ze de camera van NAC gebruiken en konden ze hun eigen mediakanaal opzetten. Gestuurd door de club, maar daar kwamen ze zelf pas achter toen het kalf half verdronken was. Deze meesterzet van Justin en Jasper zorgde voor een enorme groei van de BSR, maar daarnaast ook voor een a-kritische houding van een groot gedeelte van de BSR-redactie. Het maakte dat de vanouds oerkritische NAC-supporter veranderde in een ‘het moet vooral leuk blijven-fan’.

Ook de Clubraad werd heel slim ingepalmd. Waar de supportersvertegenwoordiging voorheen een vakbondsrol had heeft NAC de CR-leden wijsgemaakt dat ze vooral strategisch moesten opereren. Voorheen streefden de supporters samen met de club het beste na, en als de belangen afweken namen ze het keihard op voor de supporters, inmiddels is die rol grotendeels uitgespeeld. Er wordt vooral in het belang met de club meegedacht, het labeltje ‘strategisch gesprekpartner’ werd op de borst genaaid en de discussie ging over allerlei niet-operationele zaken. Hiermee verdween de vuist, de scherpte, de tegendraadsheid, de afschrikfunctie voor clubbestuurders. Het flauwe gespreksverslag in het volgende nieuwstopic op deze zeepkist illustreert de huidige rol van het officiële supportersorgaan.

De andere geledingen werden ook slim ingepalmd. Toegegeven, de kroeg overtreft alle verwachtingen, maar het was een mooie gelegenheid om de harde kern van de barricaden te houden. De jongens van Fr0nt kregen een gesprek aan tafel, Samen voor NAC kregen alle ruimte om hun fantastische ideeën uit te voeren, de Breda Loco’s behielden hun status aparte en bij de SV bleef het bier rijkelijk stromen.

Stuk voor stuk geledingen die de clubleiding voorheen scherp hielden, af konden schrikken en besluiten uit deden stellen. Stuk voor stuk bewust of onbewust gemuilkorfd, monddood gemaakt, onschadelijk gemaakt. Met als resultaat dat niemand meer wat kan incasseren, de clubleiding zich steeds meer kon permitteren en dat we nu staan waar we staan.

En toen kwam er De Brief. De geledingen eisten een gesprek met de clubleiding. Maar wel in het diepste geheim. De kracht van de vuist die de supporters kunnen maken is niet gewenst. De besprekingen worden in achterkamertjes gehouden. De voorbereiding verliep stroef, maar tot de tanden toe bewapend gaan de supporters donderdag het gesprek aan met de aandeelhouders.

Maar wat is het plan? Gaan we daar alleen maar roepen dat het kut is? Dan zijn we zo uitgepraat, dat weet Wim zelf ook. Gaan we roepen dat de RvC eruit moet? Prima, Gielen zal zijn koffers best inpakken. Maar wat gaan we echt proberen te bereiken tijdens de conventie van Teteringen in het achterkamertje van ome Wim? Hoe voorkomen we het pappen en nathouden? Hoe voorkomen we dat straks de geledingen voor het karretje gespannen worden en de shit over hun goedbedoelde werk gegooid krijgen? Dat alles blijft zoals het was?

Misschien moet de vraag anders gesteld worden. Hoe kunnen wij als supporters ervoor zorgen dat de Parel haar glans terugkrijgt. Er zitten 19.000 mensen op de tribune die allemaal slimme mensen zijn of slimme mensen kennen. Daar zit toch vast wel een potentieel directeurtje zonder grootheidswaanzin in? En als we die dan leveren, wat gaan de aandeelhouders dan doen om de patient definitief te genezen?

En daarbij een dringend ongevraagd advies aan de Clubraad: gebruik de kracht van de supporters zoals vd Gaag het opportunisme van de tribunes zou moeten gebruiken. Geen diplomatiek gelul, achterkamertjes en gecontroleerde verslagen dagen na afloop. Laat zien namens wie je deze rol op je mag nemen, dat je die taak waard bent, dat je stelling durft te nemen en verbreek nu eindelijk het stilzwijgen. De tijd voor diplomatie is nu even niet aangebroken, veeg later de scherven maar weer bijeen. Het gaat nu om NAC en niets anders!

We moeten er samen iets van maken. Blik vooruit en Hup NAC. Zal Nooit Verloren Gaan!