Dimitri van de SR kwam met de volgende tip. Geen NAC nieuws, maar gezien de commotie rond allerlei onzinmaatregelen omtrent de veiligheid van de laatste tijd wel een interessant stukske leesvoer. Komt `ie:

---

Minister van Binnenlandse Zaken Johan Remkes weet niet waaraan hij begint met zijn wetsvoorstel de politiekosten rond voetbalwedstrijden door de clubs te laten betalen. Het plan ligt nu nog bij de Raad van State, maar de regeringspartijen staan er niet onwelwillend tegenover. Voor de PvdA is dit een kans voor open doel om oppositie te voeren. Dat zal Wouter Bos veel goodwill opleveren, terwijl de aimabele liberaal Remkes zijn eigen doodvonnis tekent. Als ervaren politicus had Remkes moeten beseffen dat het voetbal heilig is, het voetbal is van het volk. Het publiek is namelijk de dupe. Directeur betaald voetbal Henk Kesler heeft als een slimme demagoog al aangekondigd dat de toegangskaarten met dertig procent zullen stijgen als het wetsvoorstel het haalt.
Als ervaren politicus en ex-gemeenteraadslid in Groningen had Remkes ook moeten weten dat voetbal veel emoties losmaakt zodra de politiek aan het Nederlandse volksbezit komt. Hij heeft alle problemen rond FC Groningen van dichtbij meegemaakt en weet uit ervaring hoe primitief supporters kunnen reageren. Los daarvan is het een onverstandige actie. Handhaving van de openbare orde is een kerntaak van de overheid. Remkes schept een precedent, vervolgens zullen er allerlei andere evenementen in aanmerking komen voor deze aanpak en is het eind zoek.

Jos van Deursen, lid van de Raad van Hoofdcommissarissen, heeft al laten weten dat de politie principieel tegen dit wetsvoorstel is. Ook de korpsbeheerders en burgemeesters uit de steden waar betaald voetbal wordt gespeeld zijn mordicus tegen. En ik vraag me af of de minister rekening heeft gehouden met de gevolgen. De openbare orde kan onmogelijk overgelaten worden aan bejaarde suppoosten in de stadions. Dat houdt in dat de clubs een beroep doen op particuliere beveiligingsbedrijven of kornuiten van de lokale sportschool.

Dan is het leed niet te overzien. De harde kern die doorgaans voor problemen en incidenten zorgt rond wedstrijden zal dan een prestigestrijd voeren met deze ordebewaarders, die geen enkele bevoegdheid hebben en de tact en ervaring missen om een situatie niet te laten escaleren. Eigenlijk creëert de minister van Binnenlandse Zaken een soort burgeroorlog, waardoor de politie alsnog massaal moet opdraven. Ik ben benieuwd of die inzet vervolgens óók in rekening wordt gebracht.

Ex-minister Benk Korthals, evenals Remkes van de VVD, is tegen de doorberekening van politiekosten. Ongetwijfeld omdat hij tegenwoordig voorzitter is van de Raad van Toezicht van de KNVB. Hij is formeel de baas van Kesler, maar heeft eigenlijk geen recht van spreken. Als minister van Justitie heeft hij de speciale voetbalwet altijd tegengehouden, terwijl alle beleidsbepalers binnen het voetbal er al jaren om smeken. Zo’n wet zou alle problemen kunnen oplossen, maar volgens Korthals voorziet de bestaande wetgeving in voldoende mogelijkheden om de supportersproblematiek aan banden te leggen. In Engeland heeft die voetbalwet voor een relatieve rust gezorgd, maar in Nederland blijkt een eenvoudige meldingsplicht voor hooligans niet eens haalbaar. Supporters die zich misdragen en een stadionverbod hebben, bezoeken schaamteloos de wedstrijden en blijven zich structureel misdragen.

Indien deze onruststokers zich tijdens de wedstrijd op het politiebureau moeten melden, zal dat de sfeer in en rond de stadions ten goede komen. De politiek schermt dan meteen met de drogreden dat er onvoldoende agenten zijn om alles te registreren. Een dergelijke registratie hoeft echter niet door tot de tanden gewapende leden van de ME worden uitgevoerd. Daarvoor kunnen reservisten of gewone burgers zorgen. Je kunt zelfs nog overwegen de clubs in de regio te vragen mensen beschikbaar te stellen voor deze administratieve afhandeling. Waar een wil is, is een wet, maar helaas geen voetbalwet.

De minister van Binnenlandse Zaken moet zich realiseren dat híj straks verantwoordelijk wordt gehouden voor de prijsverhoging van de entreekaartjes. De gevolgen zullen desastreus zijn. De nouveau riche die de chique plaatsen in stadions confisqueert zal er niet wakker van liggen, maar voor de modale voetbalsupporter kan het een reden zijn noodgedwongen af te haken. Historisch gezien loopt Engeland altijd een paar jaar voor op de ontwikkelingen in Nederland. Jarenlang waren de stadions uitverkocht in het Premiership, maar dit seizoen nemen de lege plekken op de tribunes toe.

De Engelse clubs maken zich ernstig zorgen, er staat al een speciale vergadering gepland. Ook de staatssecretaris van Sport buigt zich over het probleem. Alle betrokkenen zijn tot de conclusie gekomen dat het vooral met de toegangsprijzen te maken heeft. In Engeland variëren die tussen de zestig en honderdvijftig euro. Voor de working class, het oerpubliek in Engeland, is dat niet meer op te brengen. In het verleden ontzegden gezinnen zich van alles om maar een seizoenkaart van hun favoriete club te kunnen kopen. De taferelen van hele gezinnen die in het shirt van hun club in de rust een thermoskan met thee en zelfgemaakte sandwiches tevoorschijn haalden waren vertederend.

Uitgerekend deze mensen kunnen het zich niet meer veroorloven de thuiswedstrijden van hun club te bezoeken. Die situatie creëert de vaderlandse politiek nu in Nederland, waardoor het voetbal exclusief voor de happy few wordt. En dat mag nooit gebeuren. Mijn enige hoop is nu nog dat een futuroloog binnen de politiek tot de conclusie komt dat het stemmen kan kosten.

Intussen is er in Engeland een nieuwe hype ontstaan. Pubs en danszalen schaffen king size-beeldschermen aan en organiseren supportersbijeenkomsten waar de fans de wedstrijden toch met elkaar kunnen volgen. Op dit moment zijn er al bijna vijfduizend gelegenheden die de duels commercieel uitbaten. Er is blijkbaar behoefte aan, want het is een doorslaand succes. De politie heeft er wel een nieuw probleem bij, omdat het wettelijk is verboden, het is in strijd met de wet op de royalty’s. De uitbaters hebben alles perfect georganiseerd. Portiers zorgen voor de orde, de locatie is aangekleed in voetbalsfeer en voor kroegeigenaren is het de ultieme mogelijkheid tijdens voetbalwedstrijden – in het verleden een stille periode – een topomzet te draaien.

Uit deze ontwikkeling blijkt tevens dat veel voetbal op de televisie de supporters niet heeft verzadigd. De kroegen bieden blijkbaar een aanvaardbaar alternatief voor de sfeer in het stadion. De fans hunkeren naar kuddegedrag als ze hun favoriete club volgen. De Engelse horeca biedt die mogelijkheid, de clubs hebben het voetbal vervreemd van de oorspronkelijke achterban.

Ronduit schrijnend zijn de verschillen in toegangsprijzen tussen Engeland en de andere Europese landen. In Spanje, Italië, Duitsland, Frankrijk, België en Nederland is voetbal nog betaalbaar. Remkes moet zich realiseren dat hij het probleem rond de politiekosten oplost, maar nieuwe problemen creëert. Ik zie de harde kern van club A al oprukken naar een café waar supporters van club B de wedstrijd op een groot scherm volgen.

En ook in Nederland zullen er lege plekken in de stadions verschijnen. Voor iedereen stijgen de kosten voor het levensonderhoud, waardoor vooral de koopkracht van de mensen met een relatief laag loon afneemt. Veel voetbalsupporters moeten zich zien te redden met het wettelijk minimumloon, 1.264,80 euro per maand. Ik zou het niet op mijn geweten willen hebben die mensen het wekelijkse uitje naar hun favoriete voetbalclub af te nemen.

Johan Derksen

---