Nog even terug naar afgelopen vrijdag.

Dat het NAC van Dijkhuizen en zijn A-selectiespelers het maar niet wil lukken de verwachtingen in te lossen en inmiddels is weggezakt naar het rechterrijtje op de elfde plek van de ranglijst levert een ieder die NAC een warm hart toedraagt een hoop chagerijn op. Dat neemt natuurlijk niet weg dat we vooral stil moeten staan bij datgene wat hoop geeft voor de toekomst.

Afgelopen vrijdag maakten in leeuwarden 3 jongens hun officiële betaald voetbal en NAC debuut. En niet de eersten de besten. Nee, zij zitten stuk voor stuk al jááren langer bij onze club dan welke andere speler rondom het eerste dan ook. We hebben het natuurlijk over Richelor Sprangers, Diego Snepvangers en Thomas Marijnissen.

De Rat riep het 5 jaar geleden al. ‘Onthoud deze namen.’ en dat blijkt niet voor niks geweest te zijn.

Sprangers was na de wedstrijd nog vooral zelfkritisch. ‘Een grote kans. Die bal had erin gemoeten. Dat neem ik mezelf kwalijk. Ik had moeten scoren. Snap niet dat die bal over ging.’

Kan allemaal zijn, maar laat het de debutanten vooral duidelijk zijn dat als er 3 betrokkenen tijdens deze nederlaag helemaal niets te verwijten valt het zij wel zijn. Jullie zouden het hebben verdiend in andere omstandigheden dan in een niet draaiend, gehavend elftal te debuteren.

‘Dit was ondanks de nederlaag een droom die uitkomt. Wat dat betreft ben ik hartstikke blij.’ sprak Sprangers nog. En gelijk heeft ie.

Jongens van harte gefelicteerd met het uit komen van deze droom. Dit is pas het begin . We blijven jullie nauwlettend in de gaten houden!!