Het is vandaag 17 jaar geleden dat de talentvolle jonge spits Dominique Diroux van ons is heen gegaan. De in Zeeland opgegroeide Duitser van half Martiniquaans, half Duitse komaf werd door velen in die tijd vergeleken met Pierre van Hooijdonk. Niet alleen stond hij in de punt van de aanval, ook was hij lang, oogde slungelig, had een prima schot in huis en de enorme drive om te slagen als profvoetballer. Diroux had al 8 invalbeurten in het eerste op zijn naam toen het noodlot toesloeg.

We hebben het dan over 28 september 1998 tijdens de wedstrijd Jong NAC – Jong AZ. Na 28 minuten spelen gaf Dominique bij trainer Ruud Brood aan dat hij moeite met ademhalen had en dat hij gewisseld wilde worden. Terwijl Diroux probeerde bij te komen op de reservebank greep hij opeens naar zijn borst en viel van zijn stoel af. De mensen om hem heen reageerden meteen en zorgden ervoor dat er zo snel mogelijk een ambulance ter plekke was. De medische hulp die hierop volgde mocht niet baten, want diezelfde avond nog overleed Dominique. De diagnose luidde dat hij gestorven was aan een hartstilstand.

Het verschrikkelijke nieuws sloeg keihard in. De centrale hal in het stadion werd ingericht als plek om condoleances over te brengen en ook de Rat en NAC.nl openden een condoleanceregister. Van deze mogelijkheden om medeleven te betuigen werd dan ook massaal gebruik gemaakt en juist uit zulke momenten blijkt hoe hecht de NACfamilie is. Bij de laatste plechtigheid voor Dominique brachten familie, vrienden, kennissen, spelers en veel NAC-fans hun laatste groet aan de Zeeuw. Op 14 oktober, ruim 2 weken na het overlijden van Diroux, speelde NAC thuis tegen MVV. Bij aanvang van de wedstrijd zongen duizenden NAC-fans Dominique toe. Ruim een jaar later speelde NAC tegen Dordrecht ’90. De NAC-fans waren Dominique niet vergeten. Weer klonk vlak voor aanvang van de wedstrijd de naam van Dominique Diroux door het stadion. De meeste NAC-supporters wisten echter niet dat de gehele familie van Dominique op de tribune zat. Na afloop van het duel liet de familie via een open brief aan NAC en De Rat hun dank blijken dat Dominique nog steeds deel uitmaakt van de NAC-familie. Dat laatste zal nooit veranderen.

We zullen je nooit vergeten Dominique!!!