Een doodsaai voetbalavondje liep gisteren toch nog even lekker uit de hand. De 24-jarige scheidsrechter Kooij, uit dezelfde talentenklas als die andere flapdrol Christiaan Bax, liet zien nog mijlenver van Frans Derks of Roelof Luinge af te zitten. De schoolverlater marchandeerde, deed zijn kunstjes die hij in zeist geleerd had en trok een stuk of zeven gele kaarten voor de zuigende wollukers.

Het bracht het waakvlammetje dat in het stadion brandde fel tot leven. Van een gezapig potje zomeravondvoetbal tot een kolkend geheel, waar woede en ongeloof hoogtij vierden. Met uiteindelijk negen wollukers die de handen in de lucht konden steken. NAC kan het zichzelf aanrekenen.

Jelle ten Rouwelaar gaf na afloop aan dat het lastig blijft voor NAC om tegen zo’n verdedigend elftal de muur te doorbreken: ’Het was te weinig’. We kwamen niet door die vijf verdedigers heen en dat ligt gewoon aan onszelf. Het baltempo, de aggresiviteit, de wil om te winnen, ik miste het allemaal vanavond. Het kwam pas in minuut 80 een beetje los, op dat moment waren de spelers de scheidsrechter die keer op keer niet optrad beu. Dan krijg je zo’n slotfase’.

‘We hebben het als team niet goed gedaan. Hebben onnodige punten laten liggen tegen RKC. Alweer. En dat met een vol stadion. Het lijkt er echt op dat als er iets te winnen valt, een periodetitel of klantenbinding, dat we er moeite mee hebben. Ik dacht dat we daar vanaf waren, maar we vallen vandaag weer terug. Daar moeten we het over hebben.’

‘In de play-offs krijgen we ploegen tegen ons die anders voetballen. Dat moet ons beter liggen.’