Dat zeggen we natuurlijk met een vette knipoog. Natuurlijk heeft Kevin Brands gelijk. En natuurlijk had hij die bal tegen de kruiken binnen moeten koppen. Een moment dat nog vaak door zijn hoofd dreunt, zo laat hij weten in een mooi interview met BN/DeStem.

Iedere NAC’er weet dan over welke kopbal dat gaat. In de nacompetitie van het seizoen ‘15/’16 in de uitwedstrijd bij de kruiken. NAC staat 3-1 achter, echter bij een 3-2 eindstand promoveert NAC naar de Eredivisie. Slechts minuten voor het verstrijken van de speeltijd krijgt Brands een kans om een voorzet uit een corner binnen te koppen: ,,Ik schrok dat ik zo vrij stond. Omdat het die dag regende, gleed de bal van mijn hoofd. Keeper Kostas Lamprou stond vast aan de grond, verslagen. Ik kop nog vrij goed in, maar zie de bal dertig centimeter naast gaan. Volgens mij schampte hij zelfs de paal. Ik deed mijn ogen dicht, viel op mijn rug en bleef liggen. ‘Dat was het dan’, dacht ik. ”

Niet alleen heel Breda greep met de handen naar het hoofd, ook Kevin Brands zelf bleef niet moment lang na: ,,Die kopbal tegen Willem II blijft mij de rest van mijn leven achtervolgen. Als we waren gepromoveerd was ik gebleven. In een week maak ik mijn hoogte- en dieptepunt mee. Met vrienden heb ik het er vaak over gehad hoe Arjen Robben zich gevoeld zou hebben. Nou, sinds dat moment weet ik het. Heel Breda rekende op ons, dat heeft zo’n impact gehad… ”

Het was ook meteen zijn laatste wedstrijd in het NAC-shirt. Hij kon alsnog Eredivisie gaan spelen, bij de go ahead eagles. Mooi, maar een vertrek uit Breda ging de familie Brands niet in de koude kleren zitten. Mevrouw Brands betreurt het vertrek nog iedere dag: ,,Dat heeft ze zo vaak gezegd. Ik kom uit Den Bosch, een stad vergelijkbaar met Breda. Warm, gezellig, bourgondisch, open, sociaal en toegankelijk. Tilburg heeft van die grote stadswijken waar iedereen langs elkaar heen leeft, de mensen zijn minder benaderbaar. Breda voelde als thuis. ”

Dat ene jaar Breda heeft dus een enorme impact gemaakt op de 30-jarige aanvaller, die tegenwoordig in dienst is van Barendrecht (tweede divisie), veel meer dan de twee seizoenen dat hij bij de willempies onder contract stond: ,,Ik voel oprechte passie bij NAC, het hele stadion doet mee en de supporters gaan door het vuur voor de spelers. Willem II is rustig, er gebeurt veel minder en alleen achter het doel roeren ze zich een klein beetje. Als speler van Willem II is het intimiderend om in Breda te spelen, andersom niet. NAC is in alles een veel mooiere club met een trouwere en grotere aanhang. Ik krijg nu nog kippenvel als ik eraan denk. Ik durf eerlijk te zeggen dat ik spijt heb van mijn vertrek. ”

Het hoofdstuk Breda heeft hij maar moeilijk kunnen afsluiten. In de blessuretijd van die laatste wedstrijd was er nog een loeier van een kans. De voorzet van Ronnie Stam tikte hij maar nipt naast: ,,Een totale leegte voelde ik, berusting. Er was niks meer. Omdat supporters van Willem II het veld opkwamen, moesten we snel naar binnen. Ronnie zei later dat de grensrechter de aanval had afgevlagd, ik had het niet eens in de gaten… Wat ik me wel herinner, is dat ik kort daarna op vakantie was en dat het voelde alsof ik al die mensen in Breda in de steek had gelaten. Ik kon het niet loslaten. Ik ben een gevoelige jongen en de supporters waren echt gek op mij. De promotie was de beste manier om ze terug te betalen. Ik heb het nooit een plekje kunnen geven. Als ik de beelden voorbij zie komen, dan… die kopbal was hét moment uit mijn carrière. ”

Mooie woorden Kevin! Binnenkort maar eens een plekje bij ons op de tribunes komen opzoeken.