Vandaag in De Stem een mooie, accurate analyse van de hand van Bas Timmers over het NAC van de eerste seizoenshelft. Conclusie: NAC ontbeert nog net dat kleine beetje gif voor het laatste stapje hogerop, terwijl met 2 punten achterstand op de nummer 5 de kans op Europees voetbal dit seizoen levensgroot aanwezig is. Komt ie:

Analyse:
NAC is nog niet giftig genoeg
Door Bas Timmers

Donderdag 23 december 2004 – ALS GELD de doorslaggevende factor zou zijn, wordt Ajax of PSV kampioen. Gevolgd door Feyenoord en Heerenveen, daarna komt de grote meute.

Gelukkig werkt voetbal niet altijd zo simpel dat je de ranglijst van begrotingen klakkeloos kunt volgen. Met een goede trainer en een slim aankoopbeleid kun je een heel eind komen. Dat ondervonden ze in Alkmaar. Het wordt tijd dat ze in Breda snappen hoe reëel de kans op Europees voetbal dit seizoen is.

Op basis van de begroting mag je dat natuurlijk niet verwachten. NAC zit nog in de nasleep van de grootste financiële crisis uit zijn bestaan. Maar goed, als je halverwege de competitie op twee punten van de vijfde plek staat, moet je natuurlijk gewoon gáán voor dat Europese avontuur. Zeker als na de winterstop pingelaar Anouar Diba terugkeert en Tamás Petö zorgt voor extra concurrentie op het middenveld.

Dat is ook hard nodig om de ploeg het laatste zetje te geven. De danceformatie Faithless omschreef het drie jaar terug al eens mooi: ‘I could bite like a tarantula, right through the skin, and leave the poison within’.

NAC ontbeert nu nog dat gif, dat beetje extra wat wedstrijden als die tegen RBC en FC Twente (0-0) of Den Haag (1-1) kan beslissen. Vijf gelijke spelen duidt gewoon op te veel middelmaat. Bovendien is het team kwetsbaar bij blessures. De kern telt vijftien, zestien spelers die zo mee kunnen op dit niveau. De rest heeft moeite om aan te pikken en tot nu toe konden bijvoorbeeld Adnan Barakat of Marcel Koning zich niet in de basis spelen.

Dé man

Op Ali Boussaboun na is er nauwelijks iemand die het verschil kan maken. De Marokkaan is onomstreden dé man van de eerste seizoenshelft. Hardwerkend, altijd aanspeelbaar en doelgericht. Absolute top voor de subtop in elk geval. Hij moet alleen nog leren koppen en genezen van de vallende ziekte waar de spits nog wel eens aan lijdt.

Ook Arne Slot kan het verschil maken, maar hij doet het te weinig. Mooie stylist, geen over-mijn-lijk-mentaliteit. Die heeft Mike Zonneveld weer wel, plus het vermogen om met vrije trappen wedstrijden te beslissen. Daar staat tegenover dat de Noordwijker er nog niet in slaagde om de lijnen uit te zetten.

Tja, wie doet dat wel bij NAC? Het ontbreekt niet aan de wil om te winnen, maar als het er op aan komt is de formatie nog te kleurloos. Illustratief was wat dat betreft begin november: op een avond waarin al het voetballend vermogen zich samenbalde tot een explosief mengsel, werd Roda JC met 4-0 weggevaagd in Breda. Een week later was de ploeg met dezelfde cijfers kansloos in De Kuip.

Het is natuurlijk geen toeval dat NAC dit seizoen nauwelijks tegenspel kon bieden aan de topclubs. Alleen PSV kon thuis met kunst- en vliegwerk op 2-2 gehouden worden.

Met Csaba Fehér en Gabór Babos verloor NAC twee spelers die uitstraalden van niemand bang te zijn. Rob Penders probeert het wel, maar kan het niet in zijn eentje.

Ontbrekende schakel

Alfred Schreuder blijft wat dat betreft de ideale optie. Het is de ontbrekende schakel die de Bredanaars net dat zetje geeft richting vijfde plaats. Zeker nu het gat achterin gedicht is (in de laatste vijf duels kreeg de ploeg nog één doelpunt tegen) ligt bij NAC een stevig fundament om op voort te bouwen. Penders en Colin vormen een van de betere centrale verdedigingskoppels in Nederland. De backs blijven nog wel kwetsbaar: Nebojsa Gudelj heeft niet meer genoeg power om aanvallende impulsen te brengen, Pieter Collen heeft dat wel maar laat verdedigend nogal wat steken vallen.

Het middenveld kan alleen maar groeien als Petö na de winterstop bij de groep aansluit. In aanvallend opzicht is Anthony Lurling tot nu een flinke teleurstelling, maar dat was Nourdin Boukhari vorig jaar rond deze tijd ook. Pas na de winterstop begon die op gang te komen. En Yuri Cornelisse begon slecht, maar was de laatste weken ongrijpbaar. Genoeg groeimogelijkheden dus. Zeker omdat we hét koopje van het jaar nog niet genoemd hebben: David Mendes da Silva, 22 jaar pas, eerder door Ajax te licht bevonden. Door NAC voor vijftigduizend euro plus tekengeld losgeweekt bij Sparta, waar hij in de eerste divisie verpieterde. Letterlijk en figuurlijk met zevenmijlslaarzen stapt hij nu door de eredivisie: zelfs ondanks zijn voortdurende liesklachten waren zijn rushes een openbaring. Als de Rotterdammer ook nog de slordigheidjes uit zijn spel weet te halen zal hij niet al te lang meer in Breda te bewonderen zijn.

Inderdaad, met een slim aankoopbeleid en een goede trainer kun je een eind komen. Ton Lokhoff snoerde ook dit seizoen alle criticasters de mond door met een flink gerenoveerd team gewoon achtste te staan. Nu moet hij zijn ploeg na de winterstop nog leren door te bijten en écht giftig te zijn.