Op zondagmiddag 4 februari spelen we onze leukste wedstrijd. Eindelijk mogen we weer naar een echt groot stadion. Met roltrappen, grote tv-schermen, een lul met een megafoon die zuid-amerikaantje speelt en met vlaggen vol met sterren van weleer. Cruijff, Keizer, Swart, van Basten, Ibrahimovic, Bonevacia, allemaal speelden ze voor de recordkampioen. En wij, als klein provinciaal clubje, mogen daar zomaar naar toe.

Alhoewel zomaar… Vorig jaar schitterde de amsterdammers al met een verplichte buscombi naar jong ajax, dit jaar maakten ze het ons eveneens niet echt makkelijk. Non plus ultra, zo dacht NAC, en ging keihard voor de door de arrogante hoofdstedelingen voorgestelde vervoersmaatregel liggen. Wij zijn NAC en wij gaan gewoon met de auto naar Amsterdam. Niet zeiken.

En zo geschiedde. 550 supporters mogen voor de prijs van 28 euro de trappen van de snelkookpan beklimmen. Na uitzonderlijk fijne fouillering door een bende beroepscriminelen met een stropdas natuurlijk. En niet te vergeten na een parkeerkaart van een tientje gekocht te hebben, om bij terugkomst erachter te komen dat de auto’s dusdanig goed bewaakt werden dat er wat grappige geinponems er naar hartelust stickers op hebben kunnen plakken.

Ajax uit dus. Voor velen de gedroomde uitwedstrijd, voor iedereen die er geweest is vergelijkbaar met het jaarlijks bezoekje aan de tandarts. Liever niet, maar ach, we maken er zelf maar wat van. Waar andere clubjes alles aangrijpen om een boycot te legitimeren gaan wij gewoon met de borst vooruit dat vak in. Snelkookpan of Madrid, we are NAC and we are proud of it!