OK, we hebben dus een Indonsiër die NAC wil hebben. Erg logisch natuurlijk. Wie wil dat nou niet?
Wat voor man is die Thohir eigenlijk? En wat zijn zijn plannen? Hoe komt die uberhaupt van alle clubs ter wereld bij NAC terecht? Een stukje verduidelijking over deze opvallende entree:

Erick Thohir komt in beeld via de investeringsmaatschappij die iets met de stadionomgeving wil gaan doen. Die investeerder heeft bij International Sports Capital aangeklopt voor de nodige funding, waarna het balletje is gaan rollen.

Thohir wil niet alleen maar financieren, hij wil cashen. Dat kan door een combinatie van club, stadion en omgeving. De Indonesier wil van het stadion en P5 een grote mediacampus maken, waar startups en gevestigde bedrijven hun brood kunnen verdienen.
Dit past mooi bij de activiteiten van de Mahaka-group, de mediatycoon waar Thohir toevallig ook de eigenaar van is.
Als hij dan toch het stadion en p5 heeft, dan maar gelijk de club ook, daar valt in zijn ogen ook vast wat van te maken. Ook in Breda is er sprake van een grote groep loyale consumenten, daar moet geld aan te verdienen zijn volgens de filosofie van Thohir.
Maar hoe komt zo’n vent bij NAC?

Het antwoord op die vraag ligt dichter bij huis dan we denken. Martien Vreijsen. Deze oud directeur, nog bedankt voor de fijne jaren, heeft een rol gespeeld bij de investering in het
Roosendaalse ruitersportcentrum de Goubergh, dat door de BVR Groep wordt gebouwd. Groucho Invest BV is de investeringsmaatschappij die achter dit project zit en deze partij heeft
dan weer connecties met het in Hong Kong gevestigde ISC. Inderdaad, het clubje van de heren Thohir (60%), Soetedjo (20%) en Roeslani (20%).
ISC was eerder grootaandeelhouder van Inter Milan, verkocht die toko onlangs door aan de Chinezen, en is nu nog eigenaar van DC United en basketbal club Philadelphia 76-ers.
Vreijsen las in de krant dat het stadion te koop kwam, zag de dollartekens in zijn ogen en klopte ook voor dit project aan bij ISC. En die willen niet alleen de vinger, maar de hele klauw.

Erick Thohir is een van de engste in zijn soort, tenminste voor supporters van zijn investeringsprojecten. Hij is iemand die op alle fronten zijn reet afveegt met alles wat NAC lief heeft.
Om hem te citeren: ‘Ik investeer alleen om winst te maken, daarvoor zal ik eerst alles moeten veranderen.
Als dat weerstand geeft dan is dat prima, het is mij alleen om return on investment te doen’.
En dat hij de daad bij het woord voegt, dat blijkt wel uit zijn beleid bij Inter.
Daar kocht hij een speler, niet omdat deze gescout was of goed in het elftal paste, maar omdat deze goed lag in de Aziatische markt.

Wilt u meer over de filosofie van dit sujet lezen? Hier een interview met de Financial Times (indien paywall, dan google ff op italian job + thohir),
met enkele fijne quotes zoals
Football is changing, I want to use the US model, where sport is like the media business, with income from advertising and content, mixed with the consumer goods industry, selling jerseys and licensed products.

Of lees anders even een boek over de beste man, The Legendary Ten genaamd.

Op 7 september wil de gemeente verder gaan met besluitvorming over de verkoop van het stadion. Met Thohir als serieuze gegadigde.
Deze beste man is de engste die er op deze planeet rondloopt. Hij geeft ginne fuck om de club of om ons, maar denkt alleen maar aan zijn rendement.
Streeft alles na wat wij verafschuwen. Prima, maar niet bij ons.

Beste gemeente, drijf ons niet in de armen van zo’n idioot, maar neem een verstandig besluit over het stadion. Snij de levensader met de club niet door, want dan zijn we alle externe controle kwijt.
En vergeet niet, NAC zal nooit verloren gaan, laat de gemeenschap die prijs niet hoeven betalen.

Reactie NAC:

NAC geeft te kennen dat er bij de (groot)aandeelhouders momenteel geen intentie is om de club te verkopen. De gesprekken, voor het stadion en/of de koop van de gehele club worden echter niet ontkent.

Wordt vervolgd!