De clubs in het betaald voetbal vragen een slordige 140 miljoen euro van vadertje Staat. Een stuk minder dan de eerder genoemde 360 miljoen, en met zelf opgelegde regeltjes, zo leert het Deltaplan ons. Want, zoals het rapport stelt maar niet onderbouwt: ‘De beoogde overheidshulp is absoluut niet bedoeld voor de salarissen van de topspelers‘. Komt NAC goed weg, die hebben we niet. Over een afkoopsom voor Kali wordt immers niet gesproken in het rapport.

Die 140 miljoen euro zal deels als lening en deels als gift wordtn verstrekt, onder zogezegd strenge voorwaarden. Zo moet de ontvangende club meer gaan investeren in een maatschappelijke meerwaarde voor de samenleving, moet in de jeugdopleiding geïnvesteerd worden, mogen directeuren en bestuurders geen bonussen ontvangen, moet er streng op kosten bespaard worden (hoezee!), en mag er geen overheersende zeggenschap worden overgedragen. Of anders gezegd, de aandelen mogen niet verkocht worden zolang er geen geld is terugbetaald aan de overheid.

De steun moet aantoonbaar corona-gerelateerd zijn. Denk aan recettes, aan terugval in sponsorinkomsten en het mislopen van opbrengsten uit evenementen. Concreet voor NAC zou dit een terugval in het aantal seizoenkaarten zijn, gecorrigeerd naar wat normaal zou zijn in een tweede jaar eerste divisie. Verder een deel van de horeca-opbrengsten en sponsorinkomsten. Dat kan al gauw een miljoentje of anderhalf betekenen.

Aan NAC de taak om dit handig op te pakken, zonder er Kali’s van te kopen of te verkopen. Slim labelen van de euro’s, zoveel mogelijk in de jeugdopleiding en de wereld ziet er al weer een stuk beter uit. En als Manders dan en passant ook nog die kostenbesparng doorvoert dan kan het zomaar nog eens meevallen.