“Ik hoor dat er `thuis` behoorlijk wat kritiek is op onze zware nederlaag tegen FC Zwolle. Dat begrijp ik wel. Maar laat niemand vergeten dat het voor ons ook geen pretje was, die wedstrijd van vanmiddag. Het was een onverwachte nederlaag en een pijnlijke ook. Maar goed, laat ik bij het begin beginnen. De jongens die in de basis moesten beginnen vanmiddag hoefden vanmorgen niet te trainen. Dat is logisch op een wedstrijddag. De anderen dus wel. We moesten ook vrij vroeg eten, want we hadden een busrit van een klein uur voor de boeg. Vanuit de bus konden we een goede indruk krijgen van hoe de Algarve er een beetje uitziet. Ik bedoel: tot vandaag hadden we alleen nog maar de luchthaven, het hotel en de directe ongeving kunnen zien. Ik moet zeggen: het was een fascinerende busreis. Deze streek is van een ongekende schoonheid met zijn sinaasappelbomen, olijventeelt en kurkplantages. Gortdroog, dat wel. Maar in vergelijking met Nederland heb je hier wel ongelofelijk veel ruimte. Je beseft dan pas goed hoe volgebouwd Nederland eigenlijk is. Wat me verder opviel vandaag was alle ophef die er werd gemaakt over Prins Harry die met zijn nazi-band heel Engeland voor schut zette. Dat werd ook hier breed uitgemeten in de pers. En het vijfjarige contract dat Adrian Mutu bij mijn favoriete club Juventus tekende, dat vond ik ook opvallend. Ik heb echter ook al gelezen dat Juventus hem komende zomer wil betrekken in een ruil met Antonio Cassano van AS Roma, maar dat terzijde.“

“Aangekomen in Vale do Garrão gingen we ons voorbereiden op de wedstrijd tegen FC Zwolle. Een wedstrijd die je normaal gesproken moet winnen. Ik bedoel: FC Zwolle is natuurlijk geen wereldploeg. Ze zijn misschien wel te sterk voor de Gouden Gids Divisie, maar voor de Holland Casino Eredivisie komen ze toch ook weer te kort. Dat zeg ik, ook nu, nadat we met 5-1 van ze hebben verloren. We begonnen helemaal nog niet zo slecht aan de wedstrijd, maar we kregen in een vrij kort tijdsbestek drie lullge goals tegen. Dan is het vechten tegen de bierkaai natuurlijk. Je ziet vervolgens dat bij ons alles, maar dan ook álles misgaat en dat zij boven zichzelf uitstijgen. De laatste goal van hen was daar wel het beste voorbeeld van. Dat was echt een beauty. Zo`n `once-in-a-lifetime-doelpunt`. Maar goed, we leden een zware nederlaag en ik ga ervan uit dat het een goede les voor ons is. Dat zoiets tegen PSV niet gebeurt. Daar ben ik ook wel van overtuigd, hoor. Na de wedstrijd moesten we natuurlijk ook weer een klein uur terugrijden. Het was heel stilletjes in de bus natuurlijk, dat kun je je voorstellen. Het is geen pretje om zo op je kloten te krijgen. Zélf speelde ik niet groots. Het was ook wennen in de spits. Toch weer heel anders als op de training. Je moet toch een beetje zoeken hoe je moet lopen, waar je naar toe moet bewegen. Ik versierde nog wel de penalty, nou ja versierde, ik werd gewoon van achteren aangetikt, en ik mocht de strafschop zelf verzilveren. Dat was dan meteen ook het enige positieve van vandaag, denk ik. En, voor degenen die het kunnen waarderen, de busreis naar Vale do Garrão dan…“ zo schrijft Yuri Cornelisse op NAC.nl

Nou, laten we het er maar op houden dan dat dit een gevalleke `tis nu eenmaal gebeurd, snel vergeten` is. Hopen dat dit de boel op scherp zet voor de komende wedstrijden, en dan te beginnen volgende week tegen de lampjes volle bak er tegenaan!!!