Arno Gabriëls komt uit een echte voetbalfamilie. Arno kwam in 1981, samen met zijn twee jaar jongere broer Johan van Groen Wit naar NAC. Hij kreeg er vervolgens een soort "koelkastcontractje" wat hem de kans gaf om aan het betaalde voetbal te ruiken.

Grote successen behaalde hij niet met NAC; integendeel de super slechte periode waarin NAC verzeild was geraakt was helaas zijn deel. Eerste divisievoetbal, geen enkele periodetitel, een zeventiende plaats in diezelfde eerste divisie en een bijna-faillisement zijn de troosteloze herinneringen aan zijn NAC-tijd. Toch is hij ontzettend trots op het feit dat hij bij de geelzwarten heeft gevoetbald.

Omdat er in feite geld bij moest, koos hij voor zijn maatschappelijke carrière, wat beun-guldens bij TSC en later voor een vetter bedrag aan franken bij Hoogstraten. Na zijn Belgische avontuur keerde Gabriëls terug naar Breda. Baronie beloofde hem een ruimhartige kilometervergoeding. Arno koos voor sfeer, oude bekenden en bleek trouw. Jarenlang hielp hij mee aan het succes van de Bredase hoofdklasser. Arno Gabriëls kreeg voor zijn twaalf seizoenen Baronie waarin hij in ruim 250 wedstrijden elf hoofdprijzen pakte zelfs een testimonial waarin de teams van 1997 en 2001 tegenover elkaar stonden.

PALMARES:

• Kampioenschap hoofdklasse: 1995, 1996, 1997, 2001, 2004 (Baronie)
• Kampioenschap zondagamateurs: 1996, 1997, 2001 (Baronie)
• Algeheel kampioenschap amateurs: 1997, 2001 (Baronie)
• Supercup amateurs: 1997 (Baronie)
• Kampioen 4e klas amateurs: 2006 (Beek Vooruit)