Brian Pinas, da’s toch die gozer die aan de linkerkant van het middenveld of de aanval speelt? Ja, jaren stond Pinas met het krijt aan zijn schoenen aan de linkerkant, maar bij zijn eerste club DHZ begon Brian op doel. Maar met zijn voeten kon hij met een bal meer dan met zijn handen en dus werden de keepershandschoenen snel op zolder gedumpt en pingelde Pinas er vanaf dat moment lustig op los.

Brian Pinas, da’s toch die jongen die is begonnen bij Feyenoord? Ja, zijn eerste schreden in het betaald voetbal zette hij bij Feyenoord, maar als jeugdspeler droeg hij eerst het shirt van...Ajax.
Pinas nam bij wijze van grap deel aan de open dag van Ajax en dat voor iemand die op steenworp afstand van de Kuip woonde. Na een dag spelen bleven van de 1.000 mannekes die hoopten, er slechts 10 over. Eén van de gelukkigen die bij Ajax mocht komen voetballen was Brian Pinas. Na enkele weken bleek het op en neer rijden tussen Amsterdam en Rotterdam een te zware opgave. Ajax lichtte Feyenoord in en zo kwam D-junior Pinas via een grote omweg terecht bij Feyenoord.

Pinas zijn voorouders waren slaven op de plantage Onverwacht in Suriname. Tot 1863 hadden de slaven van Onverwacht alleen een voornaam. Op 1 juli 1863 werd de slavernij afgeschaft en alle 35.000 slaven waren vrijverklaard. 142 Slaven van de plantage Onverwacht kregen op dat moment de achternaam Pinas mee.

Brian Pinas werd geboren in Rotterdam, woonde daar samen met vader, moeder en zijn jongere zus. Ontdekte pas op 8/9-jarige leeftijd zijn liefde voor het voetbal. Hij was daarvoor al gek van sporten. Judo, tafeltennis en basketbal waren zijn hobbies. Alvorens hij naar Feyenoord ging speelde hij eerst in clubverband bij DHZ. Gek genoeg speelde Brian tot aan de B-jeugd nooit in de hoogste elftallen. De D2, de C3 en de B2, daar speelde hij zijn wedstrijden. Pinas zelf zegt dat dit komt door de vriendjespolitiek die heerste op Varkenoord, bij Feyenoord beweerden ze dat Pinas gewoon te licht was.
In de B-jeugd dan eindelijk het hoogste elftal, zijn positie veranderde meteen. Van linksbuiten werd hij omgeturnd tot linkshalf. Hij speelde ook bij de A’tjes in het hoogste elftal en werd toegevoegd aan het tweede. Ineens komt dan het bericht in de wereld dat Brian Pinas verhuisde van Feyenoord naar Newcastle United. De aanleiding voor de transfer was opmerkelijk. Feyenoord speelde op het Eurovoetbaltoernooi in Groningen, het bekendste toernooi voor jeugdspelers in Nederland. Ook Newcastle United was deelnemer. Omdat Pinas te laat was voor de bus van Feyenoord moest de speler met de Engelsen meerijden. Hij raakte aan de praat met de coach van United. Die vertelde hem dat hij de linkshalf van Feyenoord een goede speler vond. De twee raakten verder aan de praat en uiteindelijk zei Pinas dat hij die middenvelder was. Enkele weken later liep Pinas stage in Newcastle en hij deed dat naar behoren. NUFC nam hem transfervrij over van Feyenoord, waar het aangeboden contract niet echt een uiting van veel waardering was.

Bij Newcastle trainde Pinas met grote namen mee. John-Dahl Tomasson, Faustino Asprilla, Ian Rush, John Barnes, Les Ferdinand, Robert Lee en Alan Shearer waren in die tijd geen kleine jongens en om daar als 18-jarige tussen te mogen trainen is niet niks. Veel speelde hij niet in het eerste, nog minder dan een handvol invalbeurten, daar bleef het bij. En dat waren nog wedstrijden die niets te maken hadden met de premierleague. Tijdens twee wedstrijden in de competitie nam hij slechts plaats op de bank. Echt uitzicht op meer zat er niet in bij Newcastle en Pinas wilde terug naar Nederland. Contact met een jeugdtrainer was er altijd gebleven en het contract dat Feyenoord op tafel legde, daar sprak ditmaal wel veel waardering uit. Pinas ging terug naar Rotterdam.

In het eerste jaar werd Pinas meteen kampioen met de club. Alleen een echte kampioen heeft hij zich nooit gevoeld. Pinas begon dat jaar in het tweede, maar werd vlak voor de winterstop bij het eerste gehaald door Leo Beenhakker. Eén keer in de basis en drie invalbeurten zorgden ervoor dat Pinas het kampioensfeest meer als supporter dan als sporter beleefde. De voorbereiding op het volgende seizoen maakte hij nog mee bij Feyenoord, maar het werd hem al snel duidelijk dat hij op weinig moest rekenen gedurende dat seizoen. Een verhuur aan Excelsior bracht uitkomst en zo kwam hij weer aan spelen toe. Hij presteerde zo goed dat FC Twente en Willem II na het seizoen belangstelling toonden voor Pinas. Toen raakte de linkspoot echter zwaar geblesseerd. In de voorbereiding op zijn tweede seizoen bij Excelsior scheurde Pinas zijn kruisband af. Weg belangstelling en een jaar lang revalideren was wat hem restte. Door de hersteltraining werd hij explosiever en daardoor was er voor hem weer plek op de linksbuitenpositie. Na zijn derde seizoen was er opnieuw belangstelling. Opnieuw stond Feyenoord op de stoep. `Jij bent een nuttige aanvulling van de selectie`, vertelde de technische baas van Feyenoord hem. Het waren de mooie gouden bergen die beloofd werden, maar het draaide uit op een deceptie. Wederom speelde hij weinig en het besef dat hij Feyenoord voor de derde keer de rug zou moeten gaan keren groeide met de dag. Hij wist wat het met hem deed als hij wel veel speelde en dat was dus exact wat hij wilde; spelen, iedere week weer. Maar daarom was een afscheid van de Kuip noodzakelijk.

Bij Excelsior, dat 70.000 euro voor hem neertelde, kreeg hij wederom de kans. Halverwege het seizoen wist hij echter ook dat zijn toekomst niet bij de Kralingse eredivisionist lag. Hij zou het jaar erna verkassen naar FC Groningen, een grotere club dan Excelsior, een club met ambitie. Een club die dus bij hem paste. Maar ook hier, het lijkt toch een beetje een rode draad door het voetballeven van Pinas, weer de teleurstelling. Groningen stapte af van een 4-3-3 opstelling, een opstelling waarin Pinas als linksbuiten opereerde. In het 4-4-2-systeem was er alleen op de bank plek voor Pinas en dat was nu precies wat hij niet wilde.
Opnieuw de beslissing om verder te kijken en in 2005 tekende hij een contract bij Cercle Brugge. In België kende hij een matig seizoen. Van de 29 wedstrijden die hij speelde, waren er slechts 8 die hij van het begin tot het einde meedeed. Het seizoen 2006-2007 speelde hij een dramatische wedstrijd tegen Genk en schopte na afloop een deur in gort. Een actie die niet goed viel bij de supporters van Cercle. Pinas was na twee wedstrijden in het seizoen uitgekeken op Cercle en wilde weer weg.

NAC wilde haar selectie verbreden en haalde de 27-jarige speler vlak voor het verstrijken van de transferdatum van 31 augustus binnen. Pinas tekende voor één seizoen met een optie voor nog een extra jaar.
Brian kon zijn draai echter niet vinden in Breda. In de 27 officiële wedstrijden die hij speelde, startte hij maar 15 keer in de basis, maakte hij 5 maal de volle 90 minuten vol en wist hij slechts éénmaal het net te vinden. NAC en het overgrote deel van het kritische publiek was niet tevreden over hem. De optie werd aan het einde van het seizoen dan ook niet gelicht en Brian Pinas kon op zoek naar wederom een andere club.

Dat werd uiteindelijk FC Dordrecht. Nadat hij vanaf eind juli al meetrainde aan de Krommedijk om zijn conditie op peil te houden, tekende hij op 30 augustus 2007 een contract bij de Schapenkoppen.

Palmares:

• Kampioen van Nederland: Feyenoord (1999)