Die prachtige voornaam alleen al straalt kracht uit. Evander Sno heeft ook nog eens het lichaam gekregen dat past bij de man naar wie hij is vernoemd. Zijn vader hing jaren aan de buis als Evander Holyfield bokste. Toen zoon nummer drie in het gezin van zes werd geboren besloot Sno sr. hem de naam Evander te geven.

Evander Sno meldde zich pas op zijn elfde bij een voetbalclub. De geboren Dordtenaar koos voor de voetbalclub DWS uit Amsterdam. Toen Evander 7 jaar was, verhuisde de familie naar de hoofdstad, maar hij begon pas een paar jaar daarna met voetballen. Uiteindelijk heeft Sno maar één jaar bij DWS gespeeld. Hij begon er als spits, werd rechtsbuiten en daarna middenvelder.

Na dat ene jaartje mocht hij al bij Ajax in de jeugdopleiding komen voetballen. Hier doorliep Sno alle jeugdelftallen, op de A2 na. Vanwege zijn fysieke kracht werd hij al snel achterin neergezet. Bij de hoofdstedelingen heeft Sno een hoop leuke jaren gehad. Hij heeft op grote buitenlandse toernooien mogen spelen, mooie ervaringen gehad in Italië en Spanje. `Ik heb ook goede trainers gehad en met de voetbalschool van Ajax is niets mis. Maar soms gebeuren er dingen, waardoor je besluit een andere keuze te maken.`

Die andere keuze werd Feyenoord. In de zomer van 2005 maakte hij de overstap naar de grote concurrent. `Ik had wat meningsverschillen bij Ajax en heb voor mezelf gekozen. Mijn zaakwaarnemer heeft geregeld dat ik in Rotterdam terecht kon.` Zijn overstap naar Rotterdam-Zuid ging met enige nijd van Ajax-kant gepaard. Feyenoord zou de afspraak hebben geschonden dat de clubs geen spelers van elkaar zouden benaderen. Maar Sno ging uit vrije wil naar Feyenoord.
Bij de Kuipbewoners, die voor de transfer toch nog 75.000 euro ontvingen, bleef hij A-junior, maar speelde ook mee met het beloftenteam. Een kans bij de A-selectie kreeg hij bij Feyenoord echter nog niet. Dus was de middenvelder maar wat blij met de interesse van NAC in de wintertransferperiode van 2005-2006.

`Het liefst wilde ik natuurlijk in de eredivisie spelen. Bij Feyenoord kreeg ik geen speelminuten, dus als een mooie club als NAC zich dan meldt, dan is dat een kans die je niet laat leggen. Hier kan ik me verder ontwikkelen.`
Sno speelt het liefst als verdedigende middenvelder, maar kan ook elders op het middenveld of als verdediger uit de voeten. NAC huurde Evander voor een half jaar van Feyenoord en bedong een optie tot koop. In zijn NAC-periode kwam hij niet geheel uit de verf. Hij speelde vaak met te weinig inzet, iets wat de supporters niet erg waardeerden.

Aan het einde van het teleurstellende seizoen, waarin NAC ternauwernood degradatie wist af te wenden en Sno zelfs als centrumspits werd geposteerd, wilde NAC de optie echter niet lichten. Evander zou terug naar Feyenoord gaan. Maar toen ineens kwam Celtic. Het was in eerste instantie de bedoeling dat Evander in het kader van zijn ontwikkeling opnieuw uitgeleend zou worden, maar Feyenoord wilde hem een overgang naar een dergelijk grote club niet onthouden. Celtic legde vier euroton neer en Evander Sno tekende bij de Schotten voor drie jaar.

De polyvalente speler maakte er twee kampioenschappen mee, speelde in totaal 49 officiële wedstrijden en zag zijn goede vorm beloond in een selectie voor de Olympische Spelen van 2008. Sno reikte met het Nederlandse elftal tot aan de kwartfinales. Amper terug in Glasgow bleek Ajax interesse te hebben. De bij Ajax opgeleide speler tekende een contract tot de zomer van 2011.

Palmares:

• Kampioen van Schotland: 2007, 2008 (Celtic)
• Schotse beker: 2007 (Celtic)