Alfred ‘Fred’ Wieliszek overleed donderdag 29 juli op 87-jarige leeftijd. Hij was medeoprichter van onze club en onder andere oud-speler van NAC. Daarnaast was hij 36 jaar lang eigenaar van het hotel-café "Huis van Negotie". Maar ook daarbuiten was hij op vele manieren en platformen actief in Breda. "Een sportman met het hart op de juiste plek." Wieliszek werd op 4 augustus 1921 in de Poolse stad Lódz geboren. Hij kwam naar Nederland ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Wieliszek vocht als soldaat in de zomer van 1944 bij de invasie in Normandië en het najaar van 1944 maakte hij deel uit van de Eerste Poolse pantserdivisie die Breda bevrijdde van de Duitsers. “Hij was een felle strijder, ze noemden zijn bataljon altijd de ‘Bloedhonden. De Poolse strijders waren de felste van alle geallieerden’ zei hij altijd. Als er huis-aan-huis gevochten moest worden, lieten de Engelsen en Canadezen dat werk aan de Polen over, omdat dat van die felle jongens waren.” Onder leiding van generaal Stanislaw Maczek was hij één van de strijders die Breda bevrijdden van het naziregime. Wieliszek was een van de vele Polen die zich na de oorlog in Breda vestigden. De mannen wilden niet terugkeren naar hun vaderland omdat de Sovjet-Unie dat had bezet. Hij werd later in zijn geboortestad Lodz en in Breda ereburger vanwege zijn inzet in de strijd. Veel Polen ontwapenden in de Baroniestad en gingen in de industrie aan de slag. Wieliszek werkte bij de jamfabriek van de HERO. Hij speelde in die tijd onder andere voor NAC, de midvoor "met de diamanten linker en de gouden rechter". “Daar was hij net zo fel als dat hij in de oorlog was. Hij was befaamd om zijn dribbel,”. Michel maakte kennis met Fred nadat deze samen met zijn vader onze club PSK Kaszub opzette in Breda. “Ik kende hem vooral als de trainer. Hij was echt een sportman in hart en nieren, hij had altijd interesse om iemand te helpen en bood altijd zijn diensten aan wanneer dat nodig was.” Michel merkte zelf dat de oud-strijder een speciale band had met de jeugd. “Hij zag het altijd goed. Dan dachten wij: ‘Ja, trainer, het zal wel’. Bleek hij uiteindelijk toch gewoon gelijk te hebben. Bovendien was hij altijd gemotiveerd. Zo waren we een keer aan het trainen en kwam hij alleen een kijkje nemen. Stond hij daar langs de kant van het veld met zijn beste pak aan. Maar de keeper was niet opkomen dagen. Toen zei Fred: ‘Doe ik het wel’. Stond hij daar dus in zijn beste pak alle ballen uit het net te vissen. Alle kanten opduiken. Fantastisch was dat!” Tijdens de training was te merken dat zijn band met de jeugd sterk was. “Als iemand iets deed waarvoor hij streng moest optreden, probeerde hij er altijd een kwinkslag aan te geven. Met dat kleine beetje humor had iedereen er vrede mee, dat er inderdaad een straf moest volgen. Hij probeerde ons dan ook altijd te motiveren. Zelfs als we met 0-3 achter stonden, geloofde hij erin dat we zouden winnen.” Ook de band met Polen bleef voor Wieliszek altijd bestaan. Hij was in Nederland de man die geld stuurde naar het Olympisch comité om daar de sporters te ondersteunen. “Omdat er geld over de hele wereld binnenkwam, werd er eens in de vier jaar een Poolse Olympiade gehouden met allerlei sporten. En wij mochten daar dan ook naar toe. Toen zag je wat voor aanzien Fred eigenlijk had. Hij had in vijf landen in de hoogste competitie gespeeld en was uitgekomen voor het nationaal militair team. Hij was echt een bekendheid daar,” aldus Michel. Tijdens die Olympiades kwam ook de gedrevenheid van Wieliszek naar boven. De oud-NAC-speler mocht daar één keer een demonstratie biljarten geven. Toen alles geregeld was, wilde er ineens iemand meespelen. In eerste instantie wilde Wieliszek dat niet, maar uiteindelijk stemde Fred toch toe. “Hij versloeg hem met 50-3. Dat was geweldig om te zien.” Nadat Greet een jaar geleden was overleden, had Fred toch enigszins de moed verloren. Maar zo wil onze voorzitter zijn oude trainer niet herinneren. “Ik zie hem veel liever als dat felle manneke dat hij was. Als hij ergens voor ging, ging hij er ook voor. Altijd gedreven, niet alleen op sport gebied, maar hij probeerde ook de wereld in een goede richting te duwen. Hij had het hart op de goede plaats.”

(Tekst: Kaszub.nl)