De in Den Haag geboren Pieter Wilhelmus Scharroo volgde op 4 november 1916 J. Cramérus op als voorzitter van NAC. Door zijn drukke werkzaamheden (hij was o.a. voorzitter van de Nederlandsche Athletiek Unie) bekleedde hij deze functie slechts 7 maanden.

Als beroepsofficier in het leger legde Scharroo een grote belangstelling aan de dag voor sport en lichamelijke ontwikkeling. Van 1915 tot 1928 was hij voorzitter van de Nederlandsche Athletiek Unie. Ook in 1915 kreeg hij zitting in Het Nederlandsch Olympisch Comité, waarvan hij van 1921 tot 1924 vice-voorzitter was. Na de dood van Van Tuijll trad hij een jaar als waarnemend voorzitter op.

In 1924 nam hij de zetel van de overleden Van Tuijl in het IOC in. Scharroo was vice-voorzitter van het 'Comité 1928' dat de Spelen in Amsterdam organiseerde. Hij werkte nauw met architect Jan Wils samen bij de totstandkoming van het Olympisch Stadion.

Als kolonel van de genie leidde hij in mei 1940 de verdediging van Rotterdam. Na het bombardement op de stad nam hij het besluit zich over te geven. Van 1946 tot 1953 was hij lid van het dagelijks bestuur van het IOC. Hij verzette zich in die periode vergeefs tegen de terugkeer van de vooroorlogsde Duitse IOC-leden. Scharroo wilde jonge, onbesmette Duitse functionarissen in de Olympische beweging opgenomen zien, maar kreeg bij dit streven geen steun.

Beroepsachtergrond: Kolonel der Genie.

Partijfuncties Lid Economische Bond 1918-1921. Lid Vrijheidsbond 1921-1922. Kandidaat Staatspartij voor de Volkswelvaart verkiezingen Tweede Kamer 1922. Lid Nationale Unie rond 1925.

Overige functies Vice-voorzitter Nederlandsch Olympisch Comité 1916-1929.

Bijzonderheden: Lid Nationaal Comité van Actie tot Wijziging van het Verdrag met België en in 1930-1931 betrokken bij de voorbereidingen van de oprichting van de NSB.