Heel Breda keek met de billen samengeknepen uit naar deze wedstrijd. Het was de sleutelwedstrijd voor definitief behoud voor de eredivisie of veroordeling tot nacompetitie. Met nog twee wedstrijden te gaan kwamen er nog 3 ploegen in aanmerking voor die nacompetitieplekken. RKC, Roda JC en NAC. RKC Waalwijk speelde op het zelfde tijdstip thuis tegen vitesse. Wist RKC te winnen van de Arnhemmers dan mochten Roda en NAC het samen uitvechten.

NAC dacht dat er weinig meer fout kon gaan. Vitesse was een ploeg waar je niet zomaar van won, en zeker niet in de vorm waarin RKC verkeerde. Het leek voor NAC bijna niet meer fout te kunnen gaan, omdat ook met name Roda in hoek lag waar de klappen vielen. NAC waande zich al zo goed als veilig, het treffen met Roda was niet meer dan een formaliteitje. En daarin schuilde het grootste gevaar. Het zou namelijk weer typisch NAC zijn om dit weer te verknallen.

NAC startte de wedstrijd met de vertrouwde 11 man. Ten Rouwelaar; De Roover, Botteghin, Luijckx, Janse; Gilissen, Buijs, Gudelj; Hooi, Seuntjens en Lurling.
Het gaat uiteindelijk allemaal niet zoals we dachten. Sterker nog, het slechts denkbare scenario voltrekt zich. Vanuit Waalwijk komt na 3 minuten al het bericht dat RKC op een 1-0 voorsprong is gekomen. De spanning stijgt in het stadion, want iedere NAC’er ziet de bui al hangen. NAC gaat dit nog uit handen geven. Alsof de goden er mee speelden, in de 13e minuut is het een lange voorzet van Donald vanaf de linkerkant die in het doelgebied door de verguisde Demouge achter Ten Rouwelaar wordt gekopt. Het staat 0-1, het Rat Verlegh Stadion houdt de adem in. Volgens de virtuele stand speelt NAC nu nacompetitie. Met de gedachte dat we volgende week naar de Kuip mogen op jacht naar de eerste competitie overwinning in de Kuip op Feyenoord, ooit. Een nagenoeg onhaalbare kaart dus.

NAC gaf de moed niet op. Het was Botteghin die in een rommelige situatie voor het doel vanuit een soort rebound op het lichaam van Malki de bal achter de keeper weet te werken. Ontlading in het stadion en tegelijk lijkt de rust met de 1-1 weer even teruggekeerd.
Maar daar wordt NAC een kwartier later weer flink uit wakker geschud als ex-NAC’er Bonevacia op een meter of 35 van de goal even besluit aan te leggen voor een afstandschot. Hij weet de bal knap langs Ten Rouwelaar te werken. Hij zet de stand op 1-2 en de Bredase gezichten op onweer.

Als 10 minuten later het nieuws uit Waalwijk doorkomt dat de RKC’ers op een 2-0 voorsprong zijn gekomen, wordt duidelijk dat we die middag ook niet meer op medewerking van vitesse hoeven te rekenen. NAC ging aan de thee en de rest van het stadion ging bedenken hoe de verlenging van de competitie er uit zou gaan zien. Hier had niemand toch eigenlijk meer rekening mee gehouden.

Na de rust geen wijzigingen in zowel de het elftal van NAC als Roda. De ploeg van Nebo kwam zichtbaar gebrand en gefocused uit de kleedkamer. Met gebalde vuisten trok de ploeg het veld op. Er zullen ongetwijfeld harde en oppeppende worden zijn gevallen. Dit mocht de club toch echt niet overkomen. Het publiek zag dat ook herpakte de moed en nam de geestdrift over van het team. Een 1-2 achterstand, das was nog wel recht te trekken met de mentaliteit waarmee NAC de tweede helft het veld op kwam.

Het was dan ook weer typisch NAC om weer keihard die deksel op de neus te krijgen. Koud 3 minuten na de start van de tweede helft lag de 1-3 al weer achter Ten Rouwelaar. Frank Demouge houdt knap overzicht en speelt Donald vrij voor de goal die met gemak de score uitbouwt. Een domper van jewelste en vrijwel niemand in het stadion die hier nog in gelooft. Dit was het dan. Met de huidige stand in Waalwijk zouden we nacompetitie gaan spelen. Dan waren we er toch weer ingetrapt. Een herhaling van het seizoen 2005/2006 was aanstaande.

Vloekend en tierend liep Lurling met de bal onder zijn arm naar de middenstip. Heel de ploeg kreeg er van langs en met drukke armgebaren hij pepte de boel nog eens flink op. Wat Lurling betreft was het nog lang niet gedaan. Iets wat de rest van het stadion eigenlijk niet meer geloofde. Alleen een wonder kon NAC nog redden.

Dat wonder luisterde naar de naam Anthony Lurling. Vanaf de aftrap na de 1-3 was hij scherp als een mes, speelde op het randje en af en toe er net overheen. Het mag een wonder heten dat onze Anthony in de 52e slechts geel kreeg nadat hij een tegenspeler een lelijke tik van achteren gaf. Hij mocht wonderwel op het veld blijven en dat stelde hem in de gelegenheid om een paar minuten later een fijne steekpass op Rick ten Voorde (net daarvoor ingevallen voor Seuntjens) te geven, die de bal onberispelijk in de netten werkte. NAC was met de 2-3 weer terug in de wedstrijd.

Roda dacht na de 1-3 en 2-3 lekker door te kunnen gaan met aanvallen. Het bleek een fatale vergissing. De ruimte die het daardoor weggaf stelde NAC in staat om de aansluitingstreffer te maken. De ploeg kreeg weer vleugels, gesteund door de aanhang die een legendarische wederopstanding in wording zag. Dat werd 2 minuten later beloond door Lurlings wellicht wel mooiste doelpunt van de middag. Langs de zijlijn stuurt hij Huppets tot tweemaal toe het bos in, trekt naar het zestienmeter gebied om daar op een meter of 20 van de goal te besluiten om diagonaal richting de verre kruising te mikken. De bal maakt een prachtige vlucht voorbij de keeper in de kruising. NAC staat weer op gelijke hoogte met Roda met een strijdlust om de vingers bij af te likken.

Daar waar Roda de wedstrijd een paar minuten eerder met een 1-3 voorsprong in de pocket leek te hebben, ligt het nu bloedend in de hoek, hopende dat NAC genadig zal zijn. Nee, NAC denderde vrolijk door. De ploeg wilde een overwinning en niets aan het toeval overlaten. Intussen stond RKC weer gelijk tegen Vitesse, maar die Wollukers waren vandaag tot veel in staat, zo bleek later.

Anthony eiste voortdurend de hoofdrol op. In de 75e slalomt hij vanaf de middencirkel met de bal aan de voet om 2 verdedigers heen om uiteindelijk de vrijstaande Hooi de bal mee te geven die op zijn beurt ook de keeper voorbij rent en de 4-3 binnen werkt. Roda is lamgeslagen en NAC bijt door. Het Rat Verlegh Stadion kan haar ogen niet geloven. Dit is een wedstrijd die lang in de geheugens zal blijven hangen.

Maar onze Anthony had nog een toetje voor ons in petto. In de 81e minuut pikt hij de bal op bij de middenstip en begint daar aan een van zijn inmiddels befaamde rushes. Onderweg naar de zestien weet hij vier tegenstanders met speels gemak van zich af te schudden, om zijn aanval uiteindelijk af te werken met een prima uitgevoerde lob over de keeper heen. Het stadion klapt uiteen als 5-3 over de doellijn stuitert. De ‘Messi van Breda’ is de belichaming van NOAD zoals het ooit bedoeld is. Inmiddels 36 jaar en niet kapot te krijgen.

Zondag 5 mei was Bevrijdingsdag. Niet alleen bevrijd van de Kruiken, maar ook van het degradatiespook. Hup NAC!!! Hup Anthony!!!

Don Leon

BIJZONDERHEDEN

• Deze wedstrijd gaat niet alleen wat betreft scoreverloop de boeken in als wedstrijd van het jaar, maar ook als de wedstrijd waarin NAC zich definitef veilig speelde!