Voor de eerste ronde van de KNVB beker speelde NAC verrassend een uitwedstrijd. De tegenstander was dan weer wel gunstig te noemen: mvv maastricht. Alhoewel, gunstig… de mestreechenezen draaiden op het moment van treffen zeer aardig mee in de top van de jupiler league, terwijl NAC aan één van de slechtste seizoenstarts sinds tijden bezig was. In de voorbereiding kostte het bovendien ook nog behoorlijk wat moeite om mvv aan de kant te zetten in Breda. Dankzij een prachtige vroege goal van Gudelj wist NAC met hangen en wurgen een schamele 1-0 over de streep te trekken. Maar wellicht dat de ‘jubileum-overwinning’ die eerder die week op AZ geboekt was de heren toch het nodige vertrouwen zou kunnen geven om deze bekerpot tot een goed einde te brengen.

En dat deed het gelukkig ook. NAC zou vrijwel geen kind hebben aan mvv. Want het startte gewoon fris en geconcentreerd aan het duel. Er werd goed gecombineerd, en mvv had daar bijzonder weinig tegenin te brengen. Sterker nog: mvv liet zich er door van de wijs brengen. Zo maakte bijvoorbeeld a een kwartier spelen doelman Bram Castro een geweldige fout door een hoge bal over zichzelf heen te stompen. Achter hem stond Alex Schalk klaar om de 0-1 simpel binnen te tikken.

Nog geen 10 minuten later was het weer raak. Uit een vrije trap viel via de slecht gedekte Eric Botteghin de 0-2. Geen vuiltje aan de lucht tot dusver, en nadat Jordi Buijs nog een keer van afstand op de paal schoot, kon men tevreden aan de thee. In de rust werd het entertainment op het veld verzorgd door een sponsor die mocht vertellen dat hij het kantoor van mvv had voorzien van klik-laminaat. Vanaf de tribune aan de lange zijde was er ook entertainment. Een Romana-van-zanger-Rinus-Lookalike probeerde ons in onverstaanbaar nederduits verse vis aan te smeren. Een andere rood aangelopen Sjeng stond wilde armgebaren te maken naar ons vak. Wij begeleidden dit keer op keer met een massaal “wooooooooo Heej!” “woooooooooo Heej!”. Gevolg: Sjeng steeds kwader, gejoel steeds harder, en de Teleac-cursus ‘hoe zet ik mezelf voor lul?’ was geboren. Totdat Sjeng uiteindelijk toch maar eieren voor zijn geld koos en zijn stoeltje weer opzocht, waar hij zich heel de wedstrijd niet meer durfde te bewegen. Dit waren dus de hooligans waarvoor er een grote politiemacht in en rond maastricht op de been was gebracht. Platte petten, ME, hondenbrigade, een helikopter… Allemamaggies… dankzij die grootschalige geldverkwisting hebben we het gelukkig overleefd.

Maar goed, nu weer over het voetbal. Hoewel het voor rust bijzonder lekker liep, kende NAC vlak na rust een ietwat slordige fase, en wist mvv zowaar de spanning even terug te brengen. Zij het met wat hulp van Jelle ten Rouwelaar: hij kwam niet overtuigend uit en verloor net buiten de zestien het duel om de bal met Bryan Smeets, die vervolgens de 1-2 binnen schoot. Alle aanwezige Sjengen lieten eindelijk van zich horen, Romana voorop. Maar het werd al gauw weer stil toen NAC de regie weer in handen nam en weer voortdurend in de aanval was. Allereerst was invaller (WTF Karelse?) Anthony Lurling dichtbij een treffer door de bal op een bekeken manier leep langs Castro te schieten. Helaas raaket hij de paal. Maar toen niet veel later Elson Hooi vlak buiten de zestien de ruimte kreeg om aan te leggen en te schieten, plaatste hij de bal keurig buiten het bereik van de doelman in de kruising. Met deze 1-3 maakte hij zijn eerste officiële treffer voor NAC en gooide hij de wedstrijd in het slot. In de slotfase zou Lurling de overwinning bijna nog meer glans geven nadat hij Castro omspeelde, maar helaas eindigde zijn inzet vanuit een moeilijke hoek opnieuw op de paal.

Al met al was het geen spannend, maar wel een geruststellend avondje. Een avondje waarin NAC hopelijk opnieuw wat broodnodig zelfvertrouwen wist te tanken om het loodzware seizoen te trotseren.