NAC – feyenoord 3-3 (3-2)

De op papier makkelijke wedstrijden zijn voorbij. Ditmaal ontvingen we feyenoord, de nummer twee van de competitie. Voor de wat oudere NAC-supporters is dat een speciale wedstrijd. Om wullum twee wordt gelachen en aan feyenoord heeft men een hekel. Dn Carl koos voor 4-4-2 met Lucassen in de basis, Brym stond weer gewoon in de spits (waar hij hoort) en Leemans centraal achterin naast de terugkerende Greiml. Dat ging in de eerste 10 minuten niet zo best. De rotterdammers maakte het spel en het was wachten op de 0-1. Die viel ook heel eenvoudig omdat Bielica geen heer en meester was in zijn eigen doelgebied. Daarna kwam NAC iets beter in het spel. Met hard werken werd soms het feyenoord doel aangevallen. Nog geen 5 minuten na het doelpunt van feyenoord stond het alweer gelijk. Het was Sowah die de bal in het doel prikte. Heel even leek het erop of NAC het heft in handen nam. Maar nog geen 10 minuten later was het alweer 1-2. Holtby liet zijn tegenstander heel ver komen en die kon eenvoudig raakschieten, 1-2. Daarna bleef NAC knokken en was het de kleinste man van het veld die met een rake kopbal wederom NAC op gelijke hoogte bracht, 2-2. En vlak voor rust gebeurde iets wat we al lange tijd niet gezien hadden. We kwamen zelfs op een voorsprong. Na een voorzet van Holtby kopte Ayew met een beken kopbal NAC op voorsprong. Wat een weelde, NAC met de rust voor met 3-2. Maar na de rust duurde het niet lang of het werd alweer 3-3. Een voorzet vanaf links werd goed binnengekopt. Daarna kreeg NAC nog wel kansjes waarbij de grootste kans voor Brym was. Hij schoot voor een leeg doel naast. Nou moet wel worden gezegd dat de bal heel vervelend opsprong, maar toch. In de blessuretijd kreeg Greiml direct rood omdat hij een aanval van feyenoord lam wilde leggen. In de eerste helft kreeg feyenoord slechts geel nadat een feyenoord- speler de NAC- aanval eruit haalde en Brym hard van achteren onderuithaalde. Greiml kreeg dus rood en feyenoord slechts geel. Het is nu te hopen dat in de resterende wedstrijden Dn Carl geen gekke dingen doet met de opstelling en voor zoveel mogelijk vast patronen kiest. Heel misschien is het dan mogelijk dat we de dans ontspringen, maar dan moet er onderhand wel gewonnen worden.