Eigenlijk mocht het niet, maar op vierjarige leeftijd voetbalde de kleine Patrick al bij B93 Kopenhagen. Hij trainde alleen maar mee, want wedstrijden mocht hij pas spelen op zijn zesde. De grote club speelde in de hoogste divisie van Denemarken en deed het naar behoren. De echte talenten vertrokken dan ook al snel bij de club en vonden onderdak bij grotere clubs als FC Kopenhagen of Brøndby. FC Kopenhagen vroeg hem ook meerdere malen om voor ze te komen spelen, maar hij wilde niet weg bij B93, hij vond het veel te gezellig. `Ik wil me ergens goed voelen, plezier hebben in wat ik doe. Daarna komt pas het geld.`

In Denemarken stellen ze regelmatig combinatie-elftallen op met daarin de grootste talenten uit een bepaalde regio. Mtiliga werd ook geselecteerd voor zo’n team en mocht het op een groot toernooi laten zien. Hij behoorde tot de beste spelers van het toernooi en werd geselecteerd voor Denemarken onder zestien jaar. Toen ging het hard met hem, want hij belandde als zestienjarige al bij het eerste van B93. Anderhalf jaar speelde hij er. In zijn tweede seizoen speelde hij op het hoogste niveau in Denemarken. Er kwam snel interesse vanuit Nederland. Eerst drie dagen stage bij Heerenveen, maar dat liep op niks uit. Daarna toonde Feyenoord interesse. In eerste instantie werd de linkspoot, die voor 454.000 Euro werd overgenomen, bij Excelsior gestald om vervolgens hopelijk de overstap te maken naar Feyenoord.

Als jonge buitenlandse speler kwam hij met veel vertrouwen in Nederland aan. Excelsior was een stap omhoog in vergelijking met B93. Toch was zijn doel om zich zo snel mogelijk te bewijzen om zodoende bij stadgenoot Feyenoord terecht te komen. Net als zoveel andere jonge buitenlandse aankopen dacht Mtiliga dat hij speciaal was en dat het zou lukken. Op een bepaald moment kwam hij er achter dat hij niet zo speciaal was, maar dat hij één van de vele jongens was die hoopten door te breken.
Vervolgens draaide Mtiliga twee goede seizoenen, maar Feyenoord kwam niet. In zijn derde seizoen promoveerden de Kralingers zelfs via de nacompetitie, maar de Kuipbewoners kwamen nog steeds niet met goed nieuws. `Dat was best moeilijk. Na een aantal jaar zette ik Feyenoord uit mijn hoofd. Ik had een vijfjarig contract en toen ik na mijn vierde jaar met Excelsior degradeerde, geloofde ik er niet meer in. Het gebeurt niet meer, hield ik mezelf voor. Dat was een teleurstelling, maar geen ramp. Ik verwachtte wel dat ik bij een Nederlandse subtopper aan de slag kon.`

Een paar maanden voor het eind van zijn laatste seizoen, kwam Feyenoord alsnog. Met het aantrekken van de toenmalige 23-jarige Deense flankspeler, die meestal als aanvaller fungeerde (tijdens het eredivisiejaar van Excelsior speelde Mtiliga bij de Kralingers voor de eerste maal linksback) hoopte Feyenoord-coach Bert van Marwijk de defensieve problemen van de club uit Rotterdam-Zuid op te lossen. Vier seizoenen Woudestein werden afgesloten en zijn droom leek uit te komen. De Deen speelde in het begin bijna alle wedstrijden. Het ging zo goed dat Feyenoord hem een nieuw contract aanbood. Hij kwam aanvankelijk regelmatig in actie als linksback, maar langzaam maar zeker raakte hij op een zijspoor. Toen hij ook nog eens een heupblessure opliep die hem een jaar aan de kant hield, kreeg Mtiliga eind juli 2006 van trainer Erwin Koeman te horen dat er geen plek meer voor hem was in de selectie.

En toen kwam NAC. Trainer Ernie Brandts was sinds zijn aantreden in Breda al op zoek naar een linksback. Binnen de selectie van NAC zag hij weinig mogelijkheden. Hij posteerde zowel Ronnie Stam als Sander van Gessel bij wijze van expiriment al op de positie, terwijl een proefperiode van Quido Lanzaat op niets uit liep. Mtiliga ging deze vacante positie links in de defensie opvullen. Patrick Mtiliga kwam transfervrij over en tekende een contract voor een jaar met een optie voor nog eens twee jaar.

Met de linksback ging het meteen lekker. Hij is fel, hard en snel. Niet zo verwonderlijk dus dat NAC de optie in januari 2007 lichtte en de Deen dus tot 1 juli 2009 in het geelzwart te bewonderen is. Helaas kreeg hij eind februari te maken met een hamstringblessure. Deze hield hem tot het einde van het seizoen 2006-2007 aan de kant. Hopelijk kunnen we vanaf het nieuwe seizoen weer veel genieten van zijn rushes aan de linkerkant en van zijn enorme inzet.
In november 2008 selecteerde bondscoach Morten Olsen Mtiliga voor het Deens nationale elftal, waarna hij debuteerde tegen Wales.
Zijn spijkerharde maar goede spel is in het buitenland niet onopgemerkt gebleven. Verschillende clubs tonen in de zomer van 2009 interesse, waarna Patrick uiteindelijk naar het Spaanse Malaga vertrekt. In de zomer van 2010 wordt hij geselecteerd voor het WK 2010, maar aan spelen komt Mti niet toe.

Palmares:

• Promotie naar eredivisie: 1998 (B93 Kopenhagen)
• Promotie naar eredivisie: 2002 (Excelsior)