Verslag

In de eerste speelronde na de winterstop mochten we op bezoek bij emmn. NAC had een zeer succesvol trainingskamp achter de rug waar toch maar even een spaanse vijfde klasser over de knie werd gelegd. De selectie was flink versterkt….oh nee, dat is niet nodig, we gaan met deze selectie wel mee doen om promotie. En ondertussen was er ook nog een Valk weggevlogen. De puinhoop is compleet en de sfeer wordt er niet beter op. Dit was een beetje de stemming in het uitvak. Op het veld ook, tenminste de eerste helft. De opstelling was logisch maar de eerste helft het elftal speelde zonder durf, lef en passie en stond het niet goed. NAC werd aan alle kanten overlopen en elk duel en tweede bal was voor emmn. Geen enkele druk vooruit, geen creativiteit. Helemaal niets. Op een bal na dan, bij 0-0 ging Kuipers er vandaar en had de 0-1 op zijn schoen maar gaf een laf voorzetje waar de defensie van emmn geen enkele moeite mee had. Voor de rest was NAC helemaal niks. De thuisploeg deed het beter. Al na een kleine 10 minuten was het prijs. Ze kregen daarbij hulp van NAC-doelman Kortsmit. Op een geplaatste lage schuiver ging Kortsmit als een zak aardappelen naar de linkerbenedenhoek. Te laat, en zo keken we dus al snel tegen een 1-0 achterstand aan. Daarna bleef emmn voetballen en NAC niet. Er werden aardig wat kansen door de drenthenaren bij elkaar gevoetbald. Maar het duurde tot vlak voor rust totdat de 2-0 viel. Een erg ongelukkig doelpunt. Een schot werd van richting veranderd en plofte zo achter doelman Kortsmit neer. Pure pech, maar het stond wel 2-0.

Na de thee zagen we een heel ander NAC. Feller en met passie ging NAC emmn te lijf. Janosek kwam wat dichter bij het doel te spelen. Emmn wist nog wel wat kansjes te creëren maar ook NAC deed mee. Garbett schoot vlak naast maar na ruim een uur voetballen was het raak voor NAC. Een prachtige goal. Van een meter of 25 wist Garbett het doel te treffen met een fantastisch afstandsschot die de keeper alleen maar gehoord heeft. Vanaf dat moment was het alleen nog maar NAC wat de klok sloeg. Elk duel werd gewonnen, elke tweede bal was voor NAC, het was een genot om naar te kijken. Ondertussen was Sejdiu in het veld gekomen voor Boere. Die Boere kan leuk kaatsen en een balletje breed geven maar er gaat geen enkele dreiging vanuit. Nooit gevaarlijk, nooit een actie naar het doel. Bij Omarsson is dit wel anders. Tuurlijk lukt bij hem ook niet alles maar er gaat iets van uit. Het voetballend niveau schoot omhoog. Omarsson in de punt, Janosek erachter en Sejdiu vanaf rechts. Een leuk aanvalstrio. Dat leverde een enorme kans op en niet veel later de gelijkmaker. Onze Jan schoot op doel, de keeper liet de bal los en Omarsson was er als de kippen bij om de gelijkmaker te scoren. Gekte in het uitvak, maar je voelde dat er meer in zat, zeker met nog een kleine 20 minuten te gaan. Nog geen vijf minuten later viel de winnende. Koscelnik was er razend snel bij uit een afgeslagen aanval en kon de winnende scoren. Totale gekte in het uitvak. Het veroorzaakte een aardbeving waar ze in Japan jaloers op zijn. Complete chaos en ontlading. Bij rust zag niemand het meer zitten. Het laatste half uur was NAC heer en meester, tot in blessure tijd. Garbett besloot om te gaan pingelen in zijn eigen zestien. Dat ging fout en eerst redde Kortsmit en de daarop volgende bal belande op de lat. Daar kwam NAC goed weg, maar op basis van het laatste half uur zou dit onterecht geweest zijn. Is het lek nu boven, nee. De bank is en blijft erg zwak. De basis elf (mits iedereen fit) kan misschien aardig mee doen maar er zijn altijd blessures en schorsingen. Laten we het per wedstrijd bekijken, om te beginnen over twee weken in en tegen helmond.