Vrijwel alle scenario’s waren dit seizoen al de revue gepasseerd. (On)terecht winnen, (on)terecht gelijk en terecht verliezen. Na het thuisduel tegen roda kon het rijtje compleet gemaakt worden. Een onterechte 0-3 nederlaag tegen een slap maar uiterst effectief roda. Een fikse domper , aangezien NAC zich bij een overwinning helemaal veilig had kunnen spelen na het knappe gelijkspel de week ervoor bij Twente. Al zal bij het overgrote deel van het thuispubliek voornamelijk nog de beschamende thuisnederlaag tegen heracles door het hoofd spoken…

Aanvankelijk begon dit duel echter een stuk beter. NAC had en hield een duidelijk overwicht gedurende de eerste helft. Met veel geduld werd er opgebouwd tegen het zeer verdedigend spelende roda. Toch leek de angel te ontbreken bij NAC, aangezien de vele aanvallen toch relatief weinig grote kansen opleverden achter de ‘muur’ van de bezoekers. De grootste kans was al vroeg in de wedstrijd voor Robert Schilder, die na een goede dribbel zijn schot ternauwernood gekeerd zag door doelman Kieszek. Het enige wapenfeit wat de Limburgers tijdens het eerste bedrijf op de mat legden was een slappe kopbal van Malki. De 0-0 ruststand leek daarom logisch, maar NAC deed zich eigenlijk tekort.

Vlak na rust kwam NAC bijna los van het countervoetbal van roda, toen het maar liefst 3 hoekschoppen vlak na elkaar kreeg. De laatste zorgde voor het meeste gevaar, maar de goede inzet met het hoofd van Botteghin werd op de lijn gekeerd. En toen deed de ongeschreven voetbalwet zijn intrede. Als er aan de ene kant niet gescoord wordt… In de 58e minuut kreeg Malki bij een snelle uitbraak van roda teveel ruimte, waardoor hij helemaal vrij de voorzet van Junker binnen kon koppen. Bij NAC gingen de koppies hangen, en er leek ineens nog maar heel weinig te lukken. De misser van Nourdin Boukhari, die een grote kans naast schoot, was zeer typerend. Karelse besloot weer wat meer power op het veld te gooien door Kolk en Boukhari uit het veld te halen voor Schalk en Bayram.

Veel te laat eigenlijk, want met nog maar 20 minuutjes op de klok bleek het ook een onhaalbare missie voor de twee enthousiaste jongelingen. Zeker nadat Gillissen zijn man Mitchell Donald veel te simpel uit zijn rug liet weglopen bij de tweede uitbraak van roda. Donald faalde niet, en zette zijn ploeg op 0-2 met een bekeken schot in de korte hoek. De wedstrijd was vanaf dat moment helemaal gespeeld, en de geflatteerde 0-3 in blessuretijd van meisje Ruud Vormer, opnieuw uit een counter, was alleen nog maar voor de statistieken.

Gelukkig liet een groot deel van het NAC-publiek na afloop van het duel zien hoe het hoort: luidkeels werd nog maar eens het clublied ingezet. Op dat ons clubke nooit verloren zal gaan. En de polonaise in café Beatrix na afloop leek erop te duiden dat menigeen al wist wat ‘degradatieconcurrent’ vvv zou doen tegen az die zondag erna: met 2-1 verliezen. Ooow, niks aan het handje dus, alleen nog effekes winnen bij utreg en we zijn er al… HUP NAC!

Toch kende deze wedstrijd nog een hete nasleep. Achteraf bleek dat tijdens het duel huurling Santi Kolk een kopstoot zou hebben gegeven aan Kees Luickx. Kolk werd hierop uit de selectie geplaatst voor de rest van het seizoen. En ook sommige 'supporters' lieten zich van hun slechtste kant zien na afloop van het duel; op de site van de B-Side Rats werden door een paar bezoekers doodverwensingen geuit aan het adres van Karelse. De beheerders verwijderden de uitspraken en distantieerden zich ervan, maar het was reeds opgepikt door de landelijke media en Karelse en NAC besloten toch aangifte te doen tegen de schrijvers van de reacties.

BIJZONDERHEDEN

• Santi Kolk na het duel uit de selectie gezet wegens vermeende kopstoot tegen teamgenoot Kees Luijckx