Volle bak aan het Ploegske
Vandaag speelt NAC op zondag 26 september 1920 een thuiswedstrijd aan ’t Ploegske, waar het al sinds 1916 gehuisvest is. Het stadionnetje aan de toenmalige Molengrachtstraat (nu Poolseweg) te Teteringen, dankt zijn naam aan het gelijknamige café bij de kruising met de Ploegstraat. Het was een knus en sfeervol complex, zo lyrisch beschreven sportjournalisten het nieuwe stadion; " schilderachtig tussen hoogopstaande bosschages ligt het Bredase stadion, met een speelveld zo keurig groen en effen als een billardlaken. De afzetting witte palen en witte doelen en dito schietplanken achter de goals verhogen het effect niet weinig. "

Ook vandaag kan ’t Ploegske, dat slechts 3.000 toeschouwers kan herbergen, de toeloop nauwelijks verwerken. Een zware concurrent komt op bezoek. Het elitaire Willem II werd jaren achtereen Kampioen van het Zuiden (`14, `16, `17, `18), werd in 1916 Landskampioen en streed voortdurend met NAC mee om de bovenste plaatsen in de 1e Klasse Zuid. Zoals de Nieuwe Tilburgsche Courant in haar zaterdag editie al voorbeschouwde: " Breda heeft dit jaar een elftal dat niet voor de poes is, en heeft dan ook haar eerste twee wedstrijden goed ingezet, maar ook Willem II schijnt dit jaar op dreef te zijn, zoodat men er zeker van kan zijn dat het morgen in Breda zal spannen. Het N.A.C. elftal is er sedert het vorig jaar niet op achteruit gegaan. Joop Deenen, die dit jaar het Philips elftal versterkt, is vervangen door Philipse van Middelburg, terwijl Jo Schot, eveneens van Middelburg, bij N.A.C. middenvoor speelt " De Tilburgers weten dus dat hun Bredase buren zich behoorlijk hebben versterkt en een taaie kluif kunnen verwachten, als ze die zondagochtend om 11.00 uur uit Tilburg vertrekken.

VERSLAG N.A.C. – Willem II 2-0 (1-0)
De wedstrijd begon op een bijzondere manier. Want, waar is de scheidsrechter? Om twee uur blijkt de heer Verstappen namelijk nog niet aanwezig. Het reglementaire half uurtje wordt gewacht, waarna ene heer Meyer verzocht wordt ’t instrument te bespelen. “Hoewel ongaarne, accepteert deze ter laatste en geen der partijen zal ’t gemis van den heer Verstappen betreuren, zonder iets af te dingen op diens capaciteiten.” Merkwaardig in deze is het feit dat de heer Meijer, de toevallig aanwezige bondsscheidsrechter, ook lid is van N.A.C. De Willem II’ers protesteren nog, maar dat is zonder succes.

De opstellingen van vanmiddag:

Bij NAC:

Om half drie fluit scheidsrechter Meijer dan eindelijk voor de aftrap, ” die zich uitstekend van zijn taak heeft gekweten”. De wedstrijd wordt volgens de aanwezigen direct door N.A.C. gedomineerd. “In het eerste gedeelte was N.A.C. ver in de meerderheid. Het eerste doelpunt kwam reeds na vijf minuten, toen Schot den bal uit een hoekschop zuiver inzettte. Uit een hoekschop kopt Jo Schot via den paal onhoudbaar in. Keurig gesteund door de middenlinie bleven de gastheren in den aanval, doch Stevens en van Gerwen en niet het minst Mathijssen onder de lat keeren alle gevaar. Ook aan de overzijde werd N.A.C. keeper Toon Oomen door een harden schuiver van Heeswijk aan den tand gevoeld. De Tilburgsche doelman weet verder op keurige wijze zijn doel schoon te houden, maar ook Oomen, hoewel hij niet zóóveel en zóó moeilijk werk te doen krijgt, moet meermalen handelend optreden.”

De tweede helft is nog slechts enkele minuten oud, als uit een voorzet van Theo Piederiet Schot den bal keurig inschiet, Willem II zet er dan alles op, alles trekt mee op en N.A.C. krijgt het hard te verduren. Willem II zet er dan alles op en werkelijk beleeft Oomen benauwde oogenblikken, waarbij hij uitstekend door Philipse wordt gesteund. Vooral Philipse verdedigt in deze periode prachtig en Oomen heeft eenmaal het geluk werkelijk aan zijn zijde. Tenslotte blijkt Willem II tot die krachtsinspanning niet langer in staat, N.A.C. neemt de aanval weer geleidelijk over en is in de laatste minuten weer in de meerderheid. ”Gedoelpunt wordt er echter niet meer.”

Nadien spreekt men van “een fraaien en zeer snellen wedstrijd waarin N.A.C. verdiend heeft gewonnen. Het krachtsverschil wordt door twee doelpunten ook wel juist uitgedrukt, doch het spel van Willem II verdient meer dan die hatelijke nul, zoodat een 3-1 of 4-2 uitslag juister de verhouding zou hebben weergegeven.”
Zoals een andere krant het becommentarieerde: “De strijd tusschen twee oud-kampioenen was de attractie voor Breda. Een wedstrijd waarin N.A.C. verdiend de overwinning behaalde, maar Willem II een tegenpunt verdiend had ; Een strijd waarin N.A.C. van ’t begin tot het einde werkte, werkte Willem II, wat de voorhoede betreft, het al kalmpjes opnam en te laat aan ging werken, toen v. Son Sr. Op minder dan halve kracht moest spelen.. Over het geheel heeft N.A.C. dan ook gedomineerd, al waren er momenten, dat ook de nationalen het meeste vergden van de Bredanaars. Maar dezen hielden stand en voegden twee kostbare punten bij de reeds behaalde.”

De punten blijven op ’t Ploegske. N.A.C. wint wéér een belangrijke wedstrijd, versterkt haar koppositie en stuurt concurrent Willem II naar een zesde positie. Volgende week wacht de uitwedstrijd naar DOSKO in Bergen op Zoom. Op naar die vierde op rij. Er is maar één club in Brabant!